ัวร่อพลางกล่าวเสริม “คิดถึงปีนั้น ยามที่เราทั้งสามเข้าร่วมการล่าอสูร กระบี่มังกรน้ำแข็งของศิษย์พี่รองท่าน ขู่ขวัญเหล่าอสูรปิศาจจนพวกมันล้วนตัวสั่นสะท้าน!”ฟังมันกล่าว อีกสองศิษย์พี่น้องค่อยปรากฏสีหน้าหวนหาเช่นเดียวกัน“เช่นนั้นกวาดล้างอสูรน้อยนี้เสียก่อนเถอะ คืนนี้จันทรางดงามยิ่ง เรากลับไปดื่มชาชมจันทร์ รำลึกอดีต ไยมิใช่สุขสำราญบานใจนัก” เผยเหยียนหรานเสนอยิ้ม ๆหยานเล่อหัวร่อพลางตบมือ “นั่นฟังดูเข้าที! ลงมือเถิด ศิษย์พี่รอง พวกเราจะระวังหลังให้ท่านเอง”ซินหยานไม่ปฏิเสธ ดวงตาสาดประกายเย็นเยียบ มันตวัดมือเรียกกระบี่บินออกมากระบี่ผลึกหิมะเล่มหนึ่งพลันปรากฏขึ้นกลางเวหา ตัวกระบี่เป็นประกายกระจ่างเรืองรอง สว่างไสวจนแทบจะข่มจันทราให้อับแสง มันทะยานผ่านท้องฟั้าราตรีดุจดั่งจะประกาศตน นี่ย่อมเป็นกระบี่บินเลื่องชื่อคู่ใจของซินหยาน [กระบี่มังกรน้ำแข็ง]“ไป!”เสียงตวาดอันแจ่มชัด สะท้อนก้องไปรอบบริเวณกระบี่มังกรน้ำแข็งสะท้านเบาๆ จากนั้นมันกลับกลายเป็นมังกรน้ำแข็งสีขาวบริสุทธิ์ตัวหนึ่ง สองตาสาดประกายหฤโหด มันคำรามเสียงต่ำลึก แล้วพลันเปลี่ยนเป็นลำแสงพุ่งวาบเข้าสู่ทุ่งนาปราณยามที่ลำแสงกำลังจะจู่โจมทุ่งนาปราณนี้เอง เหตุแปรเปลี่ยนไม่คาดฝันพลันอุบัติขึ้น!เหล่าต้นข้าวที่เหี่ยวแห้ง ปลดปล่อยควันดำพัดกระโชกแรง เส้นสายควันดำอันบางเบาขยายตัวขึ้นในสายลมอย่างรวดเร็ว ภายในชั่วกระพริบตา ทุ่งนาปราณปกคลุมไปด้วยควันดำทะ
