ูรณ์ คอกสัตว์ตั้งอยู่ที่ดอยทางตะวันออกของเทือกเขาสุญตา เหล่าสตรีที่เป็นศิษย์ฝั่ายนอกส่วนใหญ่ล้วนอาศัยอยู่ที่นี่นี่เป็นหนแรกที่จั่วม่อก้าวเข้าสู่ดอยตะวันออก ทิวทัศน์ที่ผ่านตาทำให้มันประหลาดใจอยู่บ้าง หากเปรียบกับดอยตะวันตกแล้ว ดอยตะวันออกยังสูงชันยิ่งกว่า ทัศนียภาพก็งดงามกว่ามาก อาจเป็นเพราะที่นี่มีศิษย์สตรีอาศัยอยู่ ดังนั้นภูเขาเต็มไปด้วยบุปผา และพฤกษานานาพรรณ เดินไปตามทาง มันรู้สึกสดชื่นรื่นรมย์ไม่น้อยดอยตะวันตกกับดอยตะวันออกอยู่ห่างไกลกันมาก ไม่ง่ายนักที่จะพบเห็นศิษย์บุรุษขึ้นมายังดอยตะวันออกในละแมกไม้ กระท่อมสีขาวหลังน้อยปรากฏขึ้นในสายตา แม่นางน้อยค่อยรู้สึกวางใจลงบ้าง นางหันมองจั่วม่ออย่างขลาดเขลา ชี้ไปยังกระท่อม พลางบอกกล่าวว่า“ศิษย์พี่ นั่นคือบ้านของเสี่ยวกั่ว”จั่วม่อคร้านจะกล่าววาจา เพียงมุ่งหน้าตรงไปยังกระท่อมเมื่อจั่วม่อเดินเข้าไป มันพบพื้นหญ้าหย่อมหนึ่งอยู่ข้างกระท่อม ยังมีวัวเขาทองตัวหนึ่ง ทั้งร่างดูคล้ายทำจากโลหะ เจ้าวัวนอนแช่ปลักอย่างเกียจคร้าน ภายใต้แสงตะวัน“อาเปั่า อาเปั่า” เมื่อเสี่ยวกั่วพบเห็นวัวสีทองแดงตัวนั้น นางตะโกนอย่างยินดีพลางวิ่งออกไปโดยไม่เหลียวแลจั่วม่ออาเปั่า… …จั่วม่อมองวัวทองแดงที่เต็มไปด้วยความแข็งแรงบึกบึน และนึกถึงนามอันน่ารักน่าชังนี้ มันกระพริบตาปริบ ๆ ไร้วาจาจะกล่าวแล้วจากนั้นมันเห็นวัวทองแดงใช้หัวชนเสี่ยวกั่วเบา ๆ อย่างสนิทสนม บางครั้งยังคอยเลีย
