อไม่ เขาก็น่าจะเอาส้อมแทงกบาลไอ้เวรนั่นให้เป็นรู ความเสียใจที่ไม่ได้ทำอย่างนั้นลงไปถาโถมเข้ามา
“ผมไม่อยากปล่อย! ไม่อยากปล่อยไว้! ผมจะช่วยชีวิตคุณครับ ไม่ว่าจะอีกกี่ครั้งผมก็จะช่วยคุณ แค่เรื่องนั้นเรื่องเดียว ขอผมทำตามหัวใจตัวเองบ้างไม่ได้เหรอครับ”
“…”
“เพราะผมยอมทำตามคุณทุกอย่างแล้ว…ส่วนการช่วยชีวิตคุณน่ะ ปล่อยให้ผมได้ทำตามที่ผมอยากทำเถอะครับ”
อีอูยอนเอื้อมมือมาแตะหน้าผากของอินซอบ ดูจากการที่อีกฝ่ายตัวร้อนแล้ว ดูเหมือนว่าเจ้าตัวน่าจะกินยาที่มีส่วนผสมของยากระตุ้นประสาทอะไรสักอย่างเข้าไป เดิมทีอินซอบเป็นคนที่ร่างกายอ่อนแออยู่แล้ว ดังนั้นการที่เขาพูดจาไร้สาระออกมาไม่หยุด เพราะกินเหล้าที่ผสมยากระตุ้นประสาทเข้าไปจึงไม่ใช่เรื่องแปลก
“คุณไม่ได้เห็นภาพหลอนใช่ไหมครับ”
อินซอบมึนงงกับคำถามของอีอูยอน เขามองหน้าอีกฝ่ายพร้อมกับเอ่ยตอบ
“ไม่ครับ ผมรู้สึกดีมากเลย เจ๋งสุดๆ”
“…”
คำว่าเจ๋งสุดๆ ของแกนี่มันไม่มีเหตุผลจริงๆ ไปเรียนคำที่ล้าสมัยอย่างนั้นมาจากไหนกันแน่เนี่ย
“อ่า ร้อน”
อินซอบปลดเข็มขัดนิรภัยออกก่อนจะเปิดประตูรถ
“ชเวอิน…เฮ้ย!”
ไม่ว่าอีอูยอนจะเรียกอย่างไร อินซอบก็วิ่งออกไปข้างนอกแล้ว อ
