ำของชเวอินซอบที่ทำไปโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว ปกติแค่เขาเอาปลายนิ้วไปโดน เจ้าตัวก็ทำหน้าตาซีเรียส และห่อตัวหนีแล้วแท้ๆ
อีอูยอนไม่ชอบดึงใครเข้ามากอด ตอนที่เขาดึงผู้หญิงเข้ามากอดก็มีแค่ตอนที่เล่นละคร หรือตอนมีเซ็กส์ด้วยเท่านั้น สำหรับเขาแล้วไออุ่นของมนุษย์ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าการช่วยให้ประสิทธิภาพของอุณหภูมิสูงขึ้นเฉยๆ เพราะเขาไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ได้รับความปลอดภัยจากไออุ่นที่อีกฝ่ายมอบให้คืออะไร แต่เนื่องจากตอนนี้เป็นค่ำคืนในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิที่ค่อนข้างเย็น ไออุ่นของอินซอบที่กำลังกอดตนอยู่จึงใกล้เข้ามาอย่างชัดเจน
“…”
การดันอินซอบออกไปเป็นเรื่องง่าย เพราะอีกฝ่ายกอดตนไว้ด้วยแรงเพียงเล็กน้อยถึงขนาดที่แค่เขาเพิ่มแรงอีกนิดก็สามารถโยนอีกฝ่ายทิ้งไปไกลๆ ได้
แต่เขากลับไม่มีความคิดที่จะดันตัวอีกฝ่ายออก ไออุ่นเล็กๆ นั่นกำลังกอดเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มี อีอูยอนใช้มือตบหลังอินซอบพลางคิดว่านึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้เขาจะทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้
“ตอนนี้คุณหยุดร้องไห้แล้วใช่ไหมครับ”
“…”
อินซอบพยักหน้า ทันใดนั้นน้ำตาของเขาก็ไหลอาบแก้มและหยดลงมา ชเวอินซอบยิ้มกว้างด้วยใบหน้าที่ร้องไห้มอมแมมก่อ
