ไป ตอนนี้เขากังวลใจกับทุกตราบาปของอีอูยอน
“ไปคลินิกดูแลผิวครับ ดูเหมือนว่าช่วงนี้ผิวของผมจะสากขึ้น เพราะต้องถ่ายละครโต้รุ่งตลอดเลยน่ะครับ แล้วนักข่าวก็น่าจะโผล่มาอย่างกะทันหันด้วย”
“…”
“งั้นไว้เจอกันนะครับ”
กรรมการผู้จัดการคิมมองด้านหลังของอีอูยอนที่โบกมือเบาๆ ก่อนจะหายลับออกไป เขาสาปแช่งตัวเองในตอนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่แคสติ้งเด็กหนุ่มที่มาหาอย่างกะทันหันโดยไม่มีเหตุผลอะไรเลย