“ดีไซน์ล่ะ”
“ไม่รู้สินะ เพราะฉันเป็นผู้หญิงมีเสน่ห์ตรงหน้าอกที่ใหญ่ ก็น่าจะต้องเลือกสไตล์ที่ช่วยเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งในร่างกายหรือเปล่า”
“แล้วสีล่ะ”
“สีเงินเป็นไง สีเงินไม่เหมาะกับฉันเหรอ”
“พวกสีน้ำเงินก็น่าจะเหมาะนะ”
“แน่นอน”
คนสองคนที่นั่งคุยนั่นคุยนี่ข้างกันในห้องเล็กๆ กำลังหยิบดินสอสีขึ้นมาวาดเสื้อผ้าแบบต่างๆ
“น่าจะต้องเป็นสีที่เข้ากับเจ้าชายแหละ ฉันอยากให้เจ้าชายผูกไทด์สีเดียวกับชุดราตรีที่ฉันใส่”
มือของปีเตอร์ที่ใช้ดินสอสีสีฟ้าน้ำทะเลระบายสีอยู่นั้นหยุดไปพักหนึ่ง
“เขายัง…ตอบกลับมาอยู่ตลอดหรือเปล่า”
“แน่นอนสิ จะอ่านไหมล่ะ”
“ไม่ล่ะ”
“นายนี่แปลกชะมัดเลย ทำไมถึงไม่ยอมอ่านกันนะ”
“แล้วทำไมฉันต้องอ่านจดหมายของคนอื่นด้วยล่ะ เธอที่คิดจะเอาของแบบนั้นมาให้ฉันอ่านทั้งหมดแปลกกว่าอีก”
ปีเตอร์จงใจบ่นพึมพำเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ยังมีจดหมายตอบกลับจากฟิลลิปมาอยู่เรื่อยๆ ตอนนี้เจนนี่มาหาปีเตอร์ให้เขาช่วยแปลจดหมายให้เกือบจะสองวันครั้ง ปีเตอร์ช่วยแปลจดหมายของเธอโดยไม่บ่นอะไร
แม้จะเป็นเรื่องที่ทำให้เขาต้องโต้รุ่ง เพราะถ้ามีคำศัพท์ที่เขาไม่รู้ เขาก็ต้องไปหาในพจนานุกรม แต่เขาก็ตั้งใจเขียนจดหมายม
