าก แม้ว่าหลังจากวันนั้นเขาจะไม่อ่านจดหมายตอบกลับอีกเลยก็ตาม เพราะความเจ็บในหัวใจที่ลุกลามนั้นค่อยๆ รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่เขานึกถึงภาพของฟิลลิปที่ยืนข้างกับเมลินดา
“ยังไงซะเจ้าชายก็ต้องตกหลุมรักฉันอย่างแน่นอน เขาบอกว่าเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เป็นพรหมลิขิตกับฉันนะ เขาบอกว่าถ้าไม่ได้อ่านจดหมายของฉัน เขาจะนอนไม่หลับเลย แถมเขายังบอกอีกว่าเขาอ่านจดหมายของฉันวันละครั้งก่อนนอน!”
“ฉันจะท่องเรื่องนั้นได้อยู่แล้ว”
ทุกครั้งที่มาหาปีเตอร์ เจนนี่มักจะเล่าเนื้อหาที่เขียนไว้ในจดหมายชนิดที่ว่าเล่าแล้วเล่าอีกให้ฟังอย่างละเอียด
ยิ่งเวลาผ่านไป ความฝันของเจนนี่ในสถานการณ์ที่เหลือเวลาอีกสิบห้าวันจะถึงงานพรอมแบบนี้ก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เธอบอกว่าเธอจะใส่ชุดราตรีที่เหมาะกับเธออย่างไร้ที่ติ และเลิกกินช็อกโกแลตที่ชอบถึงขนาดนั้นด้วย เจนนี่เชื่ออย่างไม่สงสัยเลยว่าตัวเองจะได้เป็นคู่เดตในงานพรอมของฟิลลิปจริงๆ
“เจ้าชายจะมารับฉันที่หน้าบ้านหรือเปล่า เขาจะต้องเอารถที่ยอดเยี่ยมมารับแน่เลย”
“เขามีใบขับขี่เหรอ”
“แน่นอนสิ ฉันเล่าไปหรือยังว่าพ่อของเจ้าชายเป็นชนชั้นสูงเชื้อสายอังกฤษ ไม่เจ๋งเหรอ ฉันว่าโรแมนติกออ