กันนะจ๊ะ”
แม่วางคุกกี้กับน้ำมะนาวไว้บนโต๊ะ
“ทั้งสองคนทำอะไรกันอยู่เหรอ”
“กำลังช่วยเลือกชุดราตรีงานพรอมของเจนนี่กันอยู่ครับ”
“โอ้ เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ แม่เองก็ชอบตอนนั้นเหมือนกัน”
แม่ที่เป็นผู้หญิงเหมือนกันนึกถึงเรื่องในอดีตพลางทำเหมือนกับฝัน
“แล้วเลือกคู่เดตงานพรอมหรือยัง จะไปกับปีเตอร์หรือเปล่า”
“เปล่าค่ะ หนูมีเจ้าชายที่จะไปด้วยอยู่แล้ว”
“จริงเหรอ เสียดายจัง แม่ว่าจะถ่ายรูปหนูกับปีเตอร์ให้สักหน่อย จริงสิ มีจดหมายจ่าหน้าถึงลูกมาส่งด้วย จากหนังสือพิมพ์อะไรสักอย่างหรือเปล่านะ”
“จากหนังสือพิมพ์เหรอครับ”
ปีเตอร์เอียงคอด้วยความสงสัยพร้อมรับซองจดหมายที่แม่ยื่นมาให้ เขาไม่มีของที่จะได้รับจากหนังสือพิมพ์ แต่บนซองมีชื่อของเขาเขียนอยู่จริงๆ
“คืออะไรน่ะ ของเพื่อการโฆษณาหรือเปล่า”
“เปิดดูสิ”
ไม่รู้ทำไมเจนนี่ที่อยู่ข้างๆ ถึงเร่งปีเตอร์ด้วยสีหน้าตื่นเต้น ปีเตอร์ใช้มีดสำหรับเปิดซองจดหมายเปิดซองพร้อมกับเหลือบมองเจนนี่ เธอพูดว่า ‘ลองเปิดดูเร็วๆ’ พลางเร่งปีเตอร์
มีกระดาษหนึ่งแผ่นใส่อยู่ในซอง
“ต้นฉบับของท่าน...”
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ปีเตอร์ก็เบิกตามองเจนนี่
“เร็วสิ! อ่านต่อ!”
“ต้นฉบับอะไรเหรอจ๊ะ มันคืออะไรน่ะ รีบอ่าน
