เขาจะเจอเฟร็ดที่โรงเรียน แต่เขาก็ไม่แม้แต่จะแกล้งทำเป็นรู้จักอีกฝ่าย และเฟร็ดก็ไม่พูดอะไรกับปีเตอร์เหมือนกัน เพราะเขาไม่อยากให้ใครรู้ความจริงที่ว่าตนโดนเจนนี่ชกจนสลบ
เนื่องจากพวกเขาอาศัยอยู่คนละละแวก นี่จึงเป็นครั้งแรกที่พวกเขาบังเอิญเจอกันที่ถนนแบบนี้ ปีเตอร์คิดแค่ว่าตนอยากรีบเดินข้ามถนนไปไวๆ เพื่อออกไปจากตรงนี้ ถ้าข้ามถนนไปและเดินต่อไปอีกหนึ่งช่วงตึก เขาก็สามารถเข้าไปด้านในตึกที่มีการประชุมเยาวชนวันนี้ได้แล้ว
“นายไม่ได้ยินเหรอว่าฉันถามว่าตอนนี้นายไม่มาโรงเรียนแล้วเหรอ”
เฟร็ดเพิ่มแรงลงไปที่มือที่จับไหล่ของปีเตอร์ไว้ ปีเตอร์หดไหล่หนีพร้อมกับสะบัดมือของอีกฝ่ายออก เฟร็ดทำหน้านิ่งพร้อมกับพูดเสียงสูง
“อะไรเนี่ย ฉันถามนายว่ายังไง ทำไมถึงเมินคนอื่นขะ…”
ปีเตอร์เริ่มวิ่งโดยไม่หันกลับไปมองด้านหลัง เขาได้ยินเฟร็ดแผดเสียงและด่าเขาจากทางด้านหลัง แต่เขาไม่สนใจ แม้จะโดนล้อว่าเป็นคนขี้ขลาด แต่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาอยู่แล้ว ตอนนี้เขาแค่อยากหนีเฟร็ดเท่านั้นเอง
ปีเตอร์รู้สึกเจ็บเหมือนหัวใจถูกฉีกหลังจากวิ่งมาได้ไม่นาน เขาจับหน้าอกของตัวเองไว้แน่น เนื่องจากวิ่งอย่างกะทันหัน มันจึงดูเหมือนจะหนักเกินไปสำหรับ
