ในระหว่างที่เดิน พอได้พ่นคำพูดหยาบคายแบบนั้นออกมาคนเดียวในที่ที่ไม่มีใครแล้ว เขาก็อารมณ์ดีขึ้นอย่างประหลาด ดูเหมือนคนจะพูดคำด่าออกมาเพราะมันได้รสชาติแบบนี้ล่ะมั้ง
“ไอ้เลว ไอ้ก้อนขี้คังยองโม…”
อินซอบที่กำลังจะพูดต่อได้เสียงอะไรบางอย่างแปลกๆ อินซอบหยุดอยู่กับที่และเงี่ยหูฟัง เพราะมันเหมือนกับเสียงร้องของสัตว์ เขาคิดว่าถ้ามันเป็นสัตว์ที่บาดเจ็บ เขาจะต้องช่วยพามันไปส่งที่โรงพยาบาล แต่แม้เขาจะหยุดยืนอยู่ตรงนั้นสักพัก เขาก็ไม่ได้ยินเสียงร้องของสัตว์อีกแล้ว
“ฟังผิดหรือเปล่านะ”
อินซอบเอียงคอด้วยความสงสัยก่อนทำท่าจะเดินต่อ เขาก็ได้ยินเสียงหนักๆ เหมือนอะไรบางอย่างหัก แล้วเขาก็ได้ยินเสียงร้องว่า ‘อ๊าก’ ตามหลังมาด้วย
มันไม่ใช่เสียงของสัตว์ แต่เป็นเสียงครวญครางของคน ทันทีที่รู้ความจริงนั้น เขาก็รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาทันที
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใครบางคนกำลังถูกโจรปล้นหรือเปล่า ถ้ามีคนบาดเจ็บที่ไหนจริงๆ จะต้องโทรเรียก 119[1] หรือเปล่านะ หรือว่า 112[2] ดี แต่คนอยู่ที่ไหนล่ะ เราจะต้องเรียกตำรวจก่อนหรือเปล่า
อินซอบควานหาโทรศัพท์มือถือ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถือไว้เพื่อจะได้โทรศัพท์หาตำรวจได้ทุ
