ือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว นอกจากนั้นแล้วนักกีฬาทีมคู่แข่ง และนักกีฬาทีมเดียวกันที่เข้ามาห้ามก็บาดเจ็บไปตามๆ กัน เรื่องราวใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ เพราะในบรรดานักกีฬาพวกนั้นมีนักเรียนหลายคนที่บาดเจ็บจนไม่สามารถใช้ชีวิตเป็นนักกีฬาได้อีกต่อไป คนอื่นบอกว่าเขาต้องเข้าคุก แต่เขาถูกกลับปล่อยออกมาด้วยการเป็นคนที่มีร่างกายและจิตใจที่อ่อนแอ ตอนนั้นอีอูยอนไม่สามารถห้ามความประทับใจที่มีต่อความจริงที่ว่าเงินสามารถแก้ปัญหาทุกอย่างได้จริงๆ แม้สุดท้ายเงินจะแก้อาการป่วยของเขาไม่ได้ก็ตาม
หลังจากได้รับการตรวจหลายๆ อย่าง เขาก็ได้รับการวินิจฉัยว่าจะต้องมีชีวิตอยู่โดยแยกตัวออกจากคนอื่นไปชั่วชีวิต อีอูยอนนึกถึงใบหน้าของแม่ขึ้นมาเงียบ ตอนนั้นแม่ฟังคำอธิบายของหมอที่บอกว่าเราไม่สามารถแก้ไขนิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดได้อย่างนิ่งๆ
เขาอ่านความรู้สึกที่หลากหลายอย่างจากดวงตาของแม่จนเป็นนิสัย
ความอับอายขายหน้า ความโกรธ ความหวาดกลัว ความโศกเศร้า และความสิ้นหวัง
คนเป็นแม่จับมือทั้งสองข้างของลูกชาย และถามให้แน่ชัดอยู่สองสามครั้งว่า ลูกไม่รู้สึกเศร้าจริงๆ เหรอเวลาที่ทำให้คนเจ็บ ลูกไม่รู้จริงๆ เหรอว่าทำไมเราถึงฆ่าสิ่งมีชีวิตที่ยังมีฃีวิตอยู่ไ
