ม่ได้ และลูกไม่เข้าใจเหตุผลว่าทำไมเราถึงห้ามทำให้คนอื่นบาดเจ็บได้ด้วยใจจริงๆ เหรอ ในตอนนั้นเขาก็เลิกพยายามทำตัวเป็นคนจิตใจดี เขายิ้มและพูดความคิดข้างในจิตใจออกมาอย่างซื่อสัตย์
“ไม่เศร้าเลยครับ อันที่จริงผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความเศร้าคืออะไร เหตุผลที่ห้ามฆ่าเหรอครับ ก็มันน่ารำคาญนี่ครับ ถึงมันจะตายหรือไม่ ผมก็ไม่สนใจหรอก ฮ่าๆๆ ถ้าทำให้บาดเจ็บสักหน่อยจะเป็นอะไรไปครับ ตอนที่เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ก็ได้รับบาดเจ็บเหมือนกันนี่นา มันก็คล้ายกันแหละครับ ครับ และนี่คือความในใจของผมครับ แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ มันดันติดตัวมาตั้งแต่เกิดแบบนี้นี่ มายอมรับกันเถอะครับว่ามันทำอะไรไม่ได้แล้ว”
แม่ปล่อยมือของลูกชายที่ฉีกยิ้มอย่างงดงามในขณะที่พูดเหมือนสะบัดสิ่งที่ชั่วร้ายทิ้ง วันนั้นแม่เข้าเยี่ยมเขาเสร็จกลับไปที่บ้านและตั้งใจจะฆ่าตัวตาย เพราะแม่ไม่สามารถรับความจริงที่ว่าลูกชายไม่ใช่ผู้ป่วยที่เจ็บป่วยตรงไหน แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว และแม่ก็ไม่สามารถรับความจริงที่ว่าพระเจ้าที่เธอรักถึงขนาดนั้นให้ของขวัญเธอเป็นสัตว์ประหลาดแบบนั้นได้
แน่นอนว่าโชว์นั้นจบลงในเวลาไม่นาน เพราะแม่ของเขากรีดข้อมือตื
