บริเวณขมับและหมุนอีกครั้ง
“ไม่ครับ ตอนที่ผมเห็นม้ายังปกติดี แล้วเมื่อกี้ผมก็ได้ยินอย่างชัดเจนด้วยว่าคุณให้ม้ากินยาอะไรบางอย่าง วันนั้นม้าผิดปกติเพราะยานั้น…”
อินซอบไม่สามารถพูดจนจบได้ ความเจ็บแสบบริเวณแก้มกระจายไปพร้อมกับเสียงดัง เพี๊ยะ
“ว่าไงนะ บอกว่าฉันเอายาให้ม้ากินเหรอ”
“ก็เมื่อกี้พวกคุณ…”
คราวนี้อีกฝ่ายตบเขาแรงกว่าเมื่อกี้ เขารู้สึกได้ถึงรสชาติของเลือดที่ส่งกลิ่นคาวอยู่ในปาก แต่อินซอบกลับไม่กลัวคังยองโมเลย เขาแค่โกรธเท่านั้น
“บทสนทนาเหรอ บทสนทนาอะไรล่ะ ฉันเคยทำแบบนั้นเหรอ มีหลักฐานไหม”
“ก็ผมได้ยินนี่ครับ”
เขาเงยหน้ามองอีกฝ่ายและตอบ แต่สิ่งที่ได้กลับมากลับเป็นการเหวี่ยงหมัดของคังยองโม อินซอบที่โดนต่อยหน้าเข้าอย่างจังล้มลงไปพร้อมกับโต๊ะที่อยู่ตรงระเบียง
“ได้ยินอะไร มีหลักฐานไหม”
“…”
“เหี้ยเอ๊ย หลักฐานก็ไม่มี น้ำหน้าอย่างแกกล้ามาพูดอะไรแบบนี้กับฉันเหรอ สติยังดีอยู่หรือเปล่า ให้ฉันทำให้แกก้าวเท้าเข้ามาในนี้ไม่ได้อีกเลยดีไหมล่ะ”
บริษัทโปรดักชั่นที่คังยองโมสังกัดอยู่เป็นบริษัทบันเทิงสามอันดับแรกในประเทศ ไม่ว่าเขาจะนิสัยเสียอย่างไร ก็ไม่มีใครกล้าหลับหูหลับตาเข้าไปยุ่งกับเขา เพราะ
