หรอครับ”
“คือมันขาหักน่ะ ปกติเขาก็การุณยฆาตม้าที่ข้าหักกันอยู่แล้ว”
“ว่าไงนะครับ มีแบบนั้นที่ไหนกันครับ! รักษามันก็ได้นี่ ใส่เฝือกให้มันก็ได้ไม่ใช่เหรอครับ”
อินซอบตะโกนอย่างโมโห
เขาไม่เชื่อในความจริงที่ว่าม้าที่ชื่อเจนนี่ที่ช่วยตบบ่าเขาและบอกให้เขาสู้ๆ จะตายอย่างไร้ค่าขนาดนั้น เขาไม่อยากจะเชื่อเลย
“ม้าน่ะ ถ้าบาดเจ็บที่ขาก็จบแล้ว เพราะมันไม่สามารถนอนเหมือนคนได้ ถ้ามันติดโรคซ้ำอีกในระหว่างที่นอน ร่างกายของมันก็จะยิ่งเจ็บปวดกว่าเดิมนะ”
“แล้วทำการุณยฆาตมันได้ยังไงครับ”
น้ำเสียงของเขาเหมือนจะร้องไห้ อินซอบเอี้ยวตัวมาด้านข้าง และตะโกนจนเส้นเลือดที่คอขึ้น
“ทำแบบนั้นได้ยังไงครับ บอกผมทีว่ามันทำอะไรผิด มันแค่ล้มเองนะครับ มันก็ทำพลาดได้นี่ครับ คนยังทำพลาดได้เลย แล้วทำไม…”
“เพราะทำแบบนั้นมันดีกว่าครับ”
อีอูยอนพูดตัดบทอินซอบ
“ผมไม่รู้หรอกนะครับว่ามันจะดีกว่าหรือไม่ แต่ถ้าคอยดูแลมัน มันก็อาจจะรอดก็ได้นี่ครับ!”
อินซอบโมโหถึงขนาดจะบอกว่าตนจะดูแลมันเอง ถ้าม้าตัวนั้นอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ อีอูยอนเอื้อมมือมาตีแก้มของอินซอบที่เป็นแบบนั้นจากทางด้านหลัง อินซอบหน้าแข็งซีดด้ว
