ดรับนะ นั่นเมียเก่าฉันเอง”
“ครับ?”
“ทำเป็นไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ซะ”
อินซอบจำเรื่องที่ได้ยินพวกเขาคุยกันก่อนหน้านี้ได้ว่าภรรยาคนเก่าที่หย่ากันไปแล้วของหัวหน้าทีมชา ก็คือภรรยาคนเก่าของกรรมการผู้จัดการคิม แต่ยังจัดการกันไม่ชัดเจนอีกเหรอ
อินซอบถือโทรศัพท์มือถือไว้และมองไปรอบๆ เพราะเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี อีอูยอนเอื้อมมือไปแย่งโทรศัพท์มือถือนั้นมา
“ผมจะวางไว้ข้างหลังนะครับ อ้าว ขอโทษทีครับ ดันเผลอกดรับไปซะแล้ว”
ใครๆ ก็รู้ว่าเขาเจตนากดผิด เสียงที่ดุร้ายของผู้หญิงที่พูดว่า ‘ฮัลโหล’ จากปลายสายดังขึ้นในรถ หัวหน้าทีมชารับโทรศัพท์มาถือไว้อย่างกล้ำกลืนฝืนทน
“ฮัลโหล เออ...เออ...ฉันก็ทำงานอยู่น่ะสิ ว่าไงนะ เปล่า ฉันทำไมนะ ทำไมฉันจะต้องไปทำแบบนั้นที่นั่นด้วยล่ะ ว่าไงนะ นี่ว่าอะไรนะ”
เสียงที่ใช้คุยโทรศัพท์ค่อยๆ รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แม้หัวหน้าทีมชาจะตะโกนว่า ‘ฉันจะไปที่นั่นทำไม’ อีกสองสามครั้ง แต่ก็ดูเหมือนจะเปล่าประโยชน์ หลังจากวางสาย ความกังวลทั้งหมดบนโลกก็ถูกวางลงบนหว่างคิ้วของเขา
“มีเรื่องอะไรเหรอครับ”
ชเวอินซอบเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง หัวหน้าทีมชาได้ยินดังนั้นก็พึมพำด้วยใบหน้าเศร้าหมอง
“…นาย
