่นระริก นี่เป็นระยะที่ใกล้จนลมหายใจของอีอูยอนโดนริมฝีปากของเขาเองเลยด้วยซ้ำ อีกนิดสิ อีกนิด
ปลายริมฝีปากสัมผัสอย่างเฉียดฉิวเพียงครู่เดียว แม้จะเป็นการสัมผัสที่เล็กน้อยและบางเบา แต่แค่นี้ก็เกือบทำให้ชเวอินซอบตายอยู่ตรงนี้แล้ว
พระเจ้าช่วย แบบนี้หัวใจเราคง…
ในตอนนั้นเองอีอูยอนก็ลืมตาขึ้นมา
“…!”
“ผมล้อเล่นน่ะครับ คุณอินซอบนี่ล้อเล่นด้วยไม่ได้เลยนะครับเนี่ย แต่ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย มากกว่านี้คงไม่ได้แล้วครับ”
เพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าปลายริมฝีปากแตะโดนกันไปแล้วหรือยัง อีอูยอนจึงพูดล้อเล่นต่อ
“ขอโทษนะครับ คุณอินซอบก็ไม่ได้ชอบผู้ชายเหมือนกัน คุณคงจะลำบากใจใช่ไหมครับ”
“…”
“โอเคครับ ผมเชื่อคุณ ผมจะเชื่อคำที่คุณอินซอบพูดครับ ฮ่าๆๆๆ”
อีอูยอนทำตาโค้งอย่างอ่อนโยนและยิ้มกว้าง เป็นการแสดงออกที่บอกว่าเขาสนุกกับสถานการณ์นี้มาก
แต่วินาทีนั้นอินซอบรู้สึกเหมือนโดนน้ำเย็นๆ สาด เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้เปิดเผยความรู้สึกต่อหน้าอีอูยอนไปแล้ว
“คุณอินซอบก็ล้อเล่นใช่ไหม…?”
อีอูยอนก้มลงมองใบหน้าของอินซอบที่ไหล่กำลังสั่นเบาๆ
“ร้องไห้เหรอครับ”
“…”
“คุณกำลังร้องไห้เหรอครับ คุณอินซอบ?”
อินซอบอยากจะปฏ
