อยู่อย่างนั้นพักใหญ่ อีอูยอนปลอบอินซอบช้าๆ และแผ่วเบาว่า ‘อย่าร้องไห้เลยครับ’ ‘ทำไมถึงร้องไห้ด้วยเรื่องแบบนี้ล่ะ’ ‘ผมเป็นคนไม่ดีเองครับ’ ‘ขอโทษนะครับ’ ‘ผมจะไม่แกล้งคุณแล้ว’ ‘ผมขอโทษนะครับที่ทำให้ผู้มีพระคุณในชีวิตผมร้องไห้’ อยู่อย่างนั้นแล้วจู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น
“ต้องขอโทษด้วยนะครับที่พูดเรื่องแบบนี้กับคนที่กำลังร้องไห้”
ธารน้ำตาที่แห้งไปอย่างยากลำบากกลับมาใหญ่ขึ้นอีกครั้งด้วยความกลัวว่าอีกฝ่ายจะพูดเรื่องน่ากลัวอะไรอีก ถ้าเป็นไปได้อินซอบก็อยากจะปิดหูไว้
อีอูยอนที่หยุดนิ่งไปพักหนึ่งพูดต่อ
“คุณจะเซ็นสัญญากับผมอีกครั้งได้ไหมครับ”
