้
“ผมอยากทำให้ทุกอย่างเลยครับ…”
อีอูยอนลองพึมพำคำพูดที่ชเวอินซอบพูดขึ้นมาเงียบๆ พอได้ยินคำพูดที่ตนเองพูดไว้ด้วยน้ำเสียงของอีกฝ่ายแล้ว ใบหน้าของอินซอบก็แดงขึ้นมาเพราะเขารู้สึกแปลกๆ
“ทุกอย่างที่ผมต้องการเลยเหรอครับ”
“ถ้านั่นเป็นเรื่องที่ผมสามารถทำได้นะครับ”
“ตกลงครับ”
อีอูยอนเอานิ้วชี้ปากของตัวเองพลางเอ่ยพูด
“งั้นช่วยจูบผมหน่อยครับ”
“ครับ?!”
“ลองจูบผมหน่อยครับ ตอนนี้เลย”
ได้ยินดังนั้น ชเวอินซอบก็รู้สึกมึนงงว่าคำว่า ‘จูบ’ ที่ตนรู้จักตรงกับความหมายนั้นไหม อินซอบกะพริบตาพลางทำหน้าไม่เข้าใจกับสถานการณ์ในตอนนี้
“คุณบอกเองนี่ครับว่าถ้าเป็นสิ่งที่สามารถทำได้ก็จะทำทุกอย่าง จะผายปอดหรือจะจูบก็เหมือนกันแหละครับ ใช่ไหม”
“เอ่อ ทำไม…ทำไมล่ะ…ครับ”
“ทำไม่ได้เหรอครับ คำพูดที่คุณพูดเมื่อกี้นี้คุณแค่พูดออกมาเฉยๆ เหรอครับ”
ทันทีที่อีอูยอนจงใจทำเป็นผิดหวังและบ่นพึมพำ ชเวอินซอบก็บอกว่า ‘เปล่านะครับ’ พลางส่ายหัว
“มันไม่ใช่คำที่ผมพูดออกไปเฉยๆ นะครับ แต่ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น…”
“เพราะผมแค่อยากดูให้แน่ใจว่าคำพูดที่คุณชเวอินซอบพูดกับผมนั้นจริงใจหรือเปล่า ถ้าคุณคิดว่ามันมากเกินไปก็ไม่ต้องท
