บไปก่อนก็ได้ เพราะเดี๋ยวตนจะเป็นฝ่ายอยู่ที่นี่เอง ตอนที่ผู้กำกับโทรศัพท์มาเขาก็บอกให้ผู้กำกับไม่ต้องกังวล เพราะมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร และเขาก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรจริงๆ
ตอนนั้นเองคังยองโมก็โทรศัพท์มาหา
[บาดเจ็บขนาดนั้นจะทำยังไงล่ะ แล้วผู้จัดการส่วนตัวเป็นอะไรหรือเปล่า โชคร้ายสุดๆ เลยเนอะ ทำไมต้องมาเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ด้วยก็ไม่รู้ ถ้าหากนายต้องการถอนตัวออกตอนนี้ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่รีบๆ หายก็ดี เพราะคนอื่นเขาเป็นห่วง ไว้เจอกันที่กองถ่ายนะ]
อีอูยอนตอบกลับไปสั้นๆ ว่า ‘ไม่ต้องกังวลหรอกครับ’ และวางสายไป ทันทีที่เขานึกถึงใบหน้าของคังยองโมที่เฉียดหน้าตัวเองไปอย่างหวุดหวิดราวกับจงใจทำแบบนั้น คำด่าทอต่างๆ ก็พลุ่งพล่านขึ้นมา
อีอูยอนโทรศัพท์ไปบอกให้กรรมการผู้จัดการคิมมาที่นี่ทันที อีอูยอนเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินหลังจากที่โทรศัพท์เสร็จ และนั่งข้างเตียงที่อินซอบกำลังนอนอยู่
อินซอบกำลังหลับพร้อมให้น้ำเกลือที่ผสมยาระงับประสาทและยาแก้ปวด เขาไม่ตื่นขึ้นมาแม้แต่ครั้งเดียว ไอ้นี่มันยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม อีอูยอนคิดพลางเอามือไปอังไว้ที่ใต้จมูกของอินซอบ
กรรมการผู้จัดการคิมและหัวหน้าทีมชากระหื
