ช่วยไปซื้อส้มที่ซูเปอร์มาร์เก็ตให้หน่อย ซื้อมาสักสิบลูกก็ได้จ้ะ แม่จะทำแยมส้ม แต่ว่าไม่มีส้ม”
“ว้าว! จริงเหรอครับ ให้ผมไปซื้อให้ตอนนี้เลยไหมครับ”
ปีเตอร์ที่ชื่นชอบแยมส้มที่แม่ทำเป็นอย่างมากเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น
“แต่ลูกมีแขกอยู่นะ”
“โอ้ หนูไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ เดี๋ยวหนูมาใหม่ก็ได้ เราเขียนกันเกือบจะเสร็จแล้วล่ะค่ะ”
เจนนี่ลุกขึ้น ปีเตอร์หันกลับมามองเธอด้วยสีหน้ารู้สึกผิด
“ไม่เป็นไร อยู่ต่ออีกหน่อยแล้วค่อยไปก็ได้”
“เอาน่า ยังไงซะเดี๋ยวก็ได้เวลาที่ฉันจะต้องกลับบ้านอยู่แล้ว อันที่จริงฉันมีการบ้านคณิตศาสตร์ด้วย ฉันหมายถึงการบ้านจริงๆ น่ะ”
เธอพึมพำด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ปีเตอร์บอกว่า ‘สู้ๆ นะ’ พร้อมกับตบบ่าเธอ ทั้งคู่ปรึกษากันเรื่องจดหมายรักที่ช่วยกันเขียนจนเสร็จในขณะที่ลงบันได
“ใช้เวลานานไหมในการแปลมันเป็นภาษาเกาหลี”
“ไม่รู้สิ ถ้าปรับคำก็น่าจะใช้เวลาไม่นาน เดี๋ยวไว้ฉันกลับมาทำ”
“งั้นจะเสร็จคืนนี้เหรอ”
“ใช่ ถ้าฉันทำเสร็จแล้ว เธอจะเลี้ยงของอร่อยๆ ใช่ไหม”
“ก็ได้ๆ”
หลังจากปีเตอร์รับเงินค่าส้มมาจากแม่แล้ว คนทั้งคู่ก็ร่ำลากันหน้าประตูหน้าบ้าน
“ให้ไปด้วยไหม”
“ไม่ล่ะ ฉันจะไปคนเดียว”
“โอเค งั้นไปดีๆ นะ ไว้เจอกันคราวหน
