ื่องนี้ด้วย ในที่สุดแม่ก็ต้องการให้ลูกชายไปเดินเล่นโดยแสร้งเป็นใช้งานเขาเป็นครั้งคราวด้วยวิธีแบบนี้
ปกติเขาจะยอมโดนหลอกอย่างอารมณ์ดี แต่วันนี้เขาอดที่จะโกรธตัวเองที่ยอมหลงกลไม่ได้
“ฮ่า…”
ตอนที่เขาเปิดประตูซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยมือชื้นเหงื่อและเข้าไปด้านใน เขาก็สูดหายใจเข้าไปจนเต็มปอด แม้จะเป็นสถานที่ที่ถูกทำให้เย็นด้วยเครื่องจักร แต่มันก็ทำให้เขาอารมณ์ดี ปีเตอร์คิดอย่างเอาจริงเอาจังว่าตนควรจะใช้เวลาอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตจนกว่าดวงอาทิตย์จะตกดีไหมในระหว่างที่ค่อยๆ หยิบส้มสิบลูกขึ้นมาเลือกอย่างเอาใจใส่
ปีเตอร์ถือถุงสีน้ำตาลที่บรรจุส้มเอาไว้และเดินไปเดินมาตรงอยู่ประตูครู่ใหญ่จนกระทั่งไม่สามารถทนสายตาคมกริบของพนักงานร้านได้ จึงเปิดประตูออกไปด้านนอก
ก็ได้ อากาศร้อนเล็กๆ น้อยๆ เป็นเรื่องใหญ่ตรงไหนกัน เราเดินมาจนถึงที่นี่ได้ก็น่าจะกลับไปได้เหมือนกัน
ปีเตอร์กอดถุงสีน้ำตาลไว้และก้าวเท้ากระฉับกระเฉง แต่เขากลับทรุดลงไปทั้งๆ ที่ยังเดินไปได้ไม่ถึงหนึ่งช่วงตึกดี เพราะความไม่ยั้งคิดของตน ปีเตอร์หาร่มเงาและนั่งพักรอให้ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ลับฟ้าไป
“ถ้าใครมาเห็นคงนึกว่าเราเป็นแวมไพร์แน่”
ปีเตอร์ก้มลงมองแขนของตัวเองที่ผอ
