ู้ชายคนอื่นๆ เหมือนกับจะยืนยันข่าวลือที่ว่าเขาทำให้ชมรมกีฬาทุกชมรมของโรงเรียนตาลุกวาวในตอนที่เข้ามาเรียน ต่อให้เขาเข้าชมรมบาสเกตบอลแทนชมรมอเมริกันฟุตบอล เขาก็ยังมีความสามารถไม่ต่างกันอยู่ดี
ปีเตอร์เดินข้ามถนนไปเหมือนคนที่ถูกอะไรบางอย่างล่อลวง ความคิดที่อยากจะเห็นอีกฝ่ายใกล้ๆ ไล่ให้เขาออกไปอยู่ใต้แสงแดดอีกครั้ง ปีเตอร์ยืนมองเด็กหนุ่มที่กำลังเล่นบาสเกตบอลอยู่หน้ารั้วตาข่ายที่กั้นระหว่างฟุตบาทและสนามบาสเกตบอล
ปีเตอร์ถึงขนาดลืมไปเลยว่าตนเองกำลังทำอะไรอยู่จนกระทั่งเกิดเสียงดัง โครม จนทำให้รั้วตาข่ายสั่น ปีเตอร์ที่ตื่นตกใจกับเสียงดังที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหันร้อง ‘อ๊าก’ พร้อมกับทรุดลงไปนั่ง ลูกบาสเกตบอลที่กระแทกรั้วตาข่ายกลิ้งกลับเข้าไปในสนามบาสเกตบอล
“อะไรของมัน”
“นายรู้จักเหรอ”
พวกเด็กผู้ชายที่เล่นบาสกันอยู่ในสนามชี้ไปที่เด็กหนุ่มชาวเอเชียตัวค่อนข้างเล็กที่กำลังมองพวกตนอยู่พลางเบนสายตาไปหาฟิลลิป
ปีเตอร์ตกใจและห่อไหล่เหมือนคนโดนเผาเพราะสายตานั้นที่กำลังมองมาที่ตน ถ้าเขาพูดกับเรา เราจะต้องตอบว่าอะไรล่ะ ถ้าเขาถามว่าทำไมถึงมายืนจ้องเขาอยู่ตรงนี้ เราควรจะบอกว่าอะไรดี โอ๊ย จะทำยังไงดีนะ
