แม้อินซอบจะพยายามนึกถึงสีหน้าของอีอูยอนก่อนที่จะถูกตนเองชนอย่างแรง แต่ก็เปล่าประโยชน์ ด้วยความกลัวที่ตนอาจจะถูกเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงถ้าอีกฝ่ายเห็นเนื้อหาในสมุดโน้ตทำให้เขาไม่มีเวลาสังเกตดูรอบๆ
โชคดีที่เขาเอาสมุดโน้ตคืนมาได้ เขาไม่มีอะไรจะอธิบาย แต่แน่นอนว่าผลลัพธ์ที่ตามมาก็ไม่ดีด้วย
“แต่ฉันได้ยินมาว่าวันนี้มีถ่ายฉากขี่ม้าไม่ใช่เหรอคะ เหมือนฉันจะเห็นม้าอยู่บนรถพ่วงเมื่อกี้นะคะ”
“ครับ…”
อีอึนยองตบบ่าเขาเบาๆ พร้อมกับพยายามพูดอย่างสดใสว่าตนเผลอพูดออกไปแล้วสินะทันทีที่สีหน้าของอินซอบหมองลงอย่างกะทันหัน
“ไม่เป็นไรนะคะ ส่วนมากเดี๋ยวนี้เขาก็ใช้ทีมแอคชั่นเล่นแทนกันทั้งนั้นแหละค่ะ”
“…เขาบอกว่าจะไม่ใช่ตัวแสดงแทนครับ”
“เข้าใจแล้วล่ะ คุณอีอูยอนเป็นอย่างนั้นสินะคะ”
ไม่ว่าเธอจะทำอย่างไรสีหน้าของอินซอบก็ไม่สดใสขึ้นเลย เธอร้อง ‘อ๋อ’ พร้อมกับตีเข่าฉาด
“ใช่แล้ว ลองไปขอร้องม้าดูสิคะ”
“ครับ? ม้าเหรอครับ”
“มีม้าที่คุณอีอูยอนจะต้องขี่อยู่ไม่ใช่เหรอคะ ก็ไปหาม้าตัวนั้นแล้วลองขอร้องมันดูว่าขอให้การถ่ายทำในวันนี้จบอย่างราบรื่นด้วยเถอะ”
“ขอร้องได้เหรอครับ”
ถึงแม้ว่าสัตว์จะไม่มีทางฟังคำขอร้องแบบนั้น แต่นั
