่นเป็นเรื่องที่อาจจะช่วยปลอบขวัญอินซอบที่หมดกำลังใจได้
“แน่นอนสิคะ พวกม้าน่ะได้รับการฝึกมานะคะ เวลาที่คนพูดมันก็จะเข้าใจจนฉันอึ้งเลยล่ะค่ะ ฉันน่ะถึงกับประหม่าแล้วก็เหงื่อตกเลยล่ะค่ะ เพราะมันฟังคำพูดอย่าง ‘เตรียมพร้อม’ หรือ ‘คัต’ รู้เรื่องด้วย เพราะฉะนั้นลองไปหาแล้วขอร้องให้การถ่ายทำวันนี้จบลงอย่างราบรื่นดูนะคะ”
สีหน้าของอินซอบสดใสขึ้นทันที
“ต้องไปตรงไหนเหรอครับ”
“อืม ปกติเขาจะให้ม้ารออยู่ทางด้านหลังเซตหมายห้านะคะ เพราะตรงนั้นเป็นตึกที่เซตฉากไว้ให้เหมือนกับคอกม้าแต่แรกอยู่แล้ว”
สำหรับหญิงสาวที่ใช้ชีวิตเป็นนักแสดงตัวประกอบมาห้าปี บรรยากาศด้านในของฉากเซตทั้งหมดก็เป็นเหมือนภาพวาดที่อยู่บนฝ่ามือ
“ไปทางด้านโน้นใช่ไหมครับ”
“ค่ะ ไปทางด้านโน้นนะคะ พอเห็นบ่อน้ำก็ให้เลี้ยวซ้ายจากนั้นก็เดินตรงไปเลยค่ะ ถ้าคุณไม่รู้ก็ลองถามพวกสตาฟดูก็ได้ เขาจะช่วยบอกทางคุณเอง”
“ขอบคุณครับ”
“โอ๊ย แค่นี้เองค่ะ เพราะคุณอินซอบนะคะฉันถึงได้กินข้าวกล่องอร่อยๆ ถ้าไม่แน่ใจจะให้ฉันไปด้วยไหมคะ”
“ไม่ครับ ไม่เป็นไร ผมจะไปคนเดียวครับ เพราะอีกเดี๋ยวผมต้องช่วยคุณอูยอนเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว”
“อย่างนั้นเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นไปดีมาดีนะ
