คะ เอาไว้เจอกันคราวหน้าค่ะ”
“ครับ ไว้พบกันคราวหน้าครับ”
ชเวอินซอบบอกลาอีอึนยองและก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปยังทิศทางที่เธอช่วยบอก ทันทีที่เขาเจอบ่อน้ำแล้วเลี้ยวซ้าย เขาก็เห็นรถพ่วงที่ใช้บรรทุกม้าอย่างที่เธอพูด คงอยู่แถวๆ นี้แน่เลย เขาคิด พอเขาลองถามพวกสตาฟที่เดินผ่านไปผ่านมาดู คนคนนั้นก็ชี้ไปที่ตึกที่ดูเก่าตรงมุมุมหนึ่ง
พอเขาเข้าไปใกล้ๆ กลิ่นเปรี้ยวๆ อันเป็นเอกลักษณ์ที่ออกมาจากสัตว์ก็แทงจมูกเขาทันที ทันทีที่เขาเปิดประตูเพื่อเข้าไปด้านในตึก ใครบางคนก็วิ่งมาอย่างรวดเร็วจากทางด้านหลัง
“เอ่อ…”
“…!”
พวกเขาชนไหล่กัน ชเวอินซอบจำได้ว่าอีกฝ่ายคือผู้จัดการส่วนตัวของคังยองโม เขาจึงก้มหัวให้ แต่ผู้จัดการของคังยองโมกลับหันกลับมาด้วยใบหน้าโมโหและรีบเร่งออกไปจากตึก อินซอบที่เหลืออยู่ลำพังเกาหัวด้วยความเก้อเขิน เขารู้สึกเศร้าที่แม้แต่ผู้จัดการของคังยองโมก็ยังเมินเขาในสถานการณ์นี้
ดูเหมือนคำพูดที่บอกว่าถ้าความสัมพันธ์ระหว่างดาราไม่ดี คนที่อยู่ต่ำกว่าก็จะไม่สนิทสนมกันไปด้วยจะเป็นเรื่องจริง ถึงเขาจะไม่มีความคิดที่จะสร้างความสนิทสนมกับคนที่อยู่ในกองถ่าย แต่เขาก็เป็นทุกข์ที่ความสัมพันธ์เลวร้ายขนาดนี้
