“ได้ยินเรื่องนั้นหรือเปล่า”
เจนนี่เปิดประตูเข้ามาในห้องโดยไม่เคาะแล้วตะโกนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“เรื่องอะไรเหรอ”
ปีเตอร์ปิดหนังสือที่กำลังเขียนอยู่และเงยหน้าขึ้นมา
“เจ้าชาย! ฟิลลิป! เรื่องเกี่ยวกับเจ้าชายไง”
อินซอบใจเต้นทันทีที่ได้ยินชื่อฟิลลิป เขายังไม่ได้บอกเจนนี่ว่าเขาเจอเจ้าชายที่สมาคมนักเรียนชาวเกาหลีโพ้นทะเล
วันแรกที่เขาได้เจออีกฝ่ายเขาคิดถึงกลอนของคิมนัมโจอยู่ในผ้าห่มตลอดเวลา ปีเตอร์ที่เอาแต่คิดถึงกลอนที่สลักอยู่ในร่างกายเขาทีละคำๆ เหมือนเป็นโรคคลั่งรักลืมเล่าเรื่องเจ้าชายให้เจนนี่ฟัง พอเวลาผ่านไปสองวัน สามวัน สี่วัน การเล่าเรื่องนั้นก็ค่อยๆ ยากขึ้นเรื่อยๆ แม้เขาจะคิดว่าต้องเล่า แต่เขากลับอ้าปากพูดได้ไม่ง่ายเลย
“วันนี้ฉันบังเอิญได้ยินพวกผู้หญิงคุยกัน พวกนั้นบอกว่าเจ้าชายเป็นคนเกาหลี เขาเป็นคนเกาหลีเหมือนนายเลย”
“อืม งั้นเหรอ...”
“ไม่ตกใจเลยเหรอ กับความจริงที่ว่าเขามีสายเลือดที่เหมือนกันนายไหลเวียนอยู่น่ะ”
“ก็ไม่รู้สินะ ฉันไม่เคยคิดว่าฉันเป็นคนเกาหลีเลยสักครั้ง”
แม้จะเป็นความจริงที่น่าอึดอัดใจ แต่นั่นก็เป็นจิตใจที่แท้จริงของเขา
เขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับประเทศบ้านเกิดเลย เพราะเ
