ม่ใช่อีอูยอน ไม่ใช่อีอูยอน… แม้จะเป็นคิมยองฮา แต่เขาก็ใจเต้นแรงอยู่ดี ลิ้นของเขาไม่ขยับอย่างที่ใจคิด อินซอบเหงื่อซึมพร้อมกับอ่านบทอย่างช้าๆ
แม้เขาจะพูดตะกุกตะกันจนน่าหงุดหงิด แต่อีอูยอนกลับรอให้อินซอบอ่านบทให้จบเงียบๆ
[“เด็กสาวผู้นี้…มะ มี…มีเรื่องจะพูดกับคุณชาย…”]
[“ผมจะรออยู่ตรงนี้ คุณค่อยๆ พูดเถิดครับ”]
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าเขาทำให้ตัวละครกลายเป็นคนติดอ่าง และอินซอบก็รู้สึกผิดขึ้นมา เขาสงสัยว่าการอ่านบทแบบนี้ไม่น่าเป็นตัวช่วยได้อย่างที่คิด
[“ฉะ ฉันมีคนในใจแล้วค่ะ…”]
ที่ด้านหลังเขารู้สึกได้ว่าอีอูยอนค่อยๆ พยักหน้า เป็นการขยับไปตามบท ชเวอินซอบอ่านบทพูดที่ถูกเขียนไว้ในบท นี่เป็นฉากที่ซูฮยอนแสดงปลอกสวมนิ้วที่ได้รับมาจากยองฮาในตอนเด็กให้ดูพร้อมกับบอกว่าคนรักที่อยู่ในใจของตนมีแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น
[‘ปลอกสวมนิ้วที่ไม่สำคัญอะไรนี้ เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าคนคนนั้นอยู่ในหัวใจของฉันค่ะ’]
เขาจะต้องพูดอย่างนั้นพร้อมกับเอาปลอกนิ้วสวมนิ้วของตนและยิ้ม
มันเป็นแค่บทพูดที่ไม่มีอะไรเลย เขาจะอ่านคำนี้อย่างไร้ความรู้สึกก็ได้ แต่มือของเขากลับสั่น เทา ชเวอินซอบกำบทไว้สุดแ
