ห้เคทดะ…”
อินซอบที่กำลังพูดอยู่รีบหยุดพูด
“เคทเหรอ”
“…กลับดีๆ นะครับ”
อินซอบเอื้อมมือไปเปิดประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับรถที่อีอูยอนนั่งอยู่ แต่อีอูยอนกลับปิดประตูเสียงดัง
“เคทคือใครเหรอครับ”
ชเวอินซอบรู้สึกอึดอัดใจ
เขาจะพูดออกไปทั้งๆ ที่มีสติได้อย่างไรว่าเขาคิดถึงผู้คนมากเสียจนซื้อต้นไม้กลับบ้าน แถมยังตั้งชื่อให้ และพูดคุยด้วยอีก
“คะ แค่คนรู้จักน่ะครับ”
อินซอบห่อไหล่และมองไปที่อื่นตอนที่พูดคำว่าคนออกมา อีอูยอนรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าอีกฝ่ายกำลังโกหกตนอยู่ แต่เขาก็ได้ชื่อว่าเป็นคนที่ไม่ได้โฟกัสกับประเด็นของการโกหกอยู่แล้ว
“อย่างนั้นเหรอครับ เจอกันดึกจังเลยนะครับ เขารอคุณอยู่ที่บ้านตลอดเลยเหรอครับ คุณเคทน่ะ”
“…ครับ”
“อื้ม”
นี่มันเกินคาด คราวที่แล้วก็เจนนี่ คราวนี้ก็เคท
อีอูยอนมองผู้จัดการส่วนตัวที่ทำตัวไม่ถูกและกระสับกระส่ายเหมือนกลัวอะไรบางอย่าง เขาไม่อยากจะเชื่อว่าอีกฝ่ายที่ดูเหมือนคนโง่ที่ไม่รู้อะไรเลยจะกินอยู่กับหญิงสาวชาวตะวันตก
“คุณบอกว่าไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอครับ หรือว่าเพิ่งมี”
“ไม่มีหรอกครับ”
กินอยู่กับผู้หญิงที่ไม่ใช่แฟนอย่างนั้นเหรอ นี่มันน่าตลกขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ
อ
