เสียงดังพร้อมกับพยายามเปลี่ยนเรื่องคุย
“ถึงจะไม่มีความเป็นมนุษย์ แต่ความจริงก็คือเขาทำตัวเป็นมืออาชีพ เพราะอีอูยอนน่ะไร้ที่ติดจนเหมือนไม่ใช่มนุษย์ยังไงล่ะ ถึงจะพยายามหาข้อเสียก็หาไม่เจอ”
“ครับ จริงครับ”
ใบหน้าของชเวอินซอบหมองลงไปอีกหนึ่งระดับ เขาคือคนที่อุทิศเวลาเพื่อหาข้อเสียของอีอูยอน
“ฮ่าๆๆ นั่นสินะ อินซอบของเราคงเหนื่อยน่าดูเลยที่ต้องทำงานเป็นผู้จัดการส่วนตัวของดาราที่สมบูรณ์แบบ”
“ไม่เป็นไรเลยครับ เพราะนี่เป็นงานที่ผมทำเพราะชอบ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ลาก่อนครับ”
“โอเค ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักนะ”
“ไว้เจอกันคราวหน้า”
อินซอบออกจากห้องทำงานไปหลังจากที่บอกลาคนทั้งคู่ อันที่จริงเขาเหลือเวลาอยู่อีกสักพักกว่าอีอูยอนจะออกกำลังกายเสร็จ แต่เขาไม่สามารถอยู่ที่นี่ไปตลอดได้ เพราะนี่เป็นเวลาที่บริษัทปิดทำการแล้ว
เหนือสิ่งอื่นใดคือปัญหาที่ว่าเขาค่อยๆ ชอบคนที่ทำดีกับตนขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าพออากาศอุ่นขึ้นหัวใจของเขาก็พลอยอบอุ่นขึ้นไปด้วย และนั่นทำให้อินซอบเป็นทุกข์
เขาตั้งใจว่าจะล้างแค้นให้เสร็จก่อนที่ฤดูใบไม้ผลิจะมาถึง และรีบกลับไปที่อเมริกา
อินซอบจอดรถไว้ตรงลานจอดรถชั้นใต้ดินของฟิตเนสที่อี
