กรรมการผู้จัดการคิมเอากุญแจรถใส่กระเป๋าในขณะที่พูด หลังจากไปส่งอีอูยอนที่บ้านแล้ว ชเวอินซอบมักจะเอารถมาจอดที่ลานจอดรถของบริษัทและเดินกลับบ้าน ดังนั้นการที่อินซอบที่ช่วงนี้ยุ่งจนไม่มีเวลาหายใจหายคอเข้ามาเช็กตารางงานที่ได้บริษัทได้ ก็หมายความว่าเขาส่งอีอูยอนจนถึงบ้านแล้ว
“เปล่าครับ ผมจะต้องไปต่ออีก”
“จะไปที่ไหนอีกล่ะ”
“ผมหาเวลาเข้ามาครู่หนึ่งเพราะตอนนี้คุณอีอูยอนกำลังออกกำลังกายอยู่ครับ”
“นายเป็นนาย อีอูยอนก็เป็นอีอูยอนจริงๆ เจ้านั่นเหนื่อยขนาดนั้นแท้ๆ ยังออกกำลังกายอยู่ได้ยังไงเนี่ย ไม่ใช่คนแล้ว นี่มันสัตว์ป่าชัดๆ”
หัวหน้าทีมชาเดาะลิ้นพร้อมกับจ้องกรรมการผู้จัดการคิมที่ใส่ความดาราในบริษัทของตนเองเหมือนเป็นคนอื่น
“เขาดูแลตัวเองได้ดีก็ดีอยู่แล้วนี่ครับกรรมการผู้จัดการ”
“ก็ใช่ แต่มันไม่มีความเป็นมนุษย์เลยนะ”
หัวหน้าทีมชาหัวเราะพร้อมกับหยิกสีข้างของกรรมการผู้จัดการคิม เพราะเขาคิดว่าคำพูดนั้นจะทำให้อินซอบที่เป็นแฟนคลับของอีอูยอนจะเสียความรู้สึก
“หยิกทำไมเนี่ย ฉันพูดผิดหรือไง”
หัวหน้าทีมชาชี้ไปที่อินซอบที่กำลังทำสีหน้ายุ่งเหยิงอยู่เงียบๆ กรรมการผู้จัดการคิมที่รับรู้ถึงความผิดพลาดของตนหัวเราะ
