ทำให้เขาดูเหมือนเด็กที่เอาเสื้อผ้าของผู้ใหญ่มาใส่ พวกสตาฟที่เดินผ่านเห็นเขาและหัวเราะคิกๆ
“ผมไม่เป็นไรครับ”
ทันทีที่ชเวอินซอบพยายามจะถอดเสื้อออกอย่างลุกลี้ลุกลน อีอูยอนก็ใช้มือกดไหล่ของเขาไว้ คราวนี้อีกฝ่ายใช้แรงจับที่มหาศาลจนอินซอบต้องร้องออกมาเบาๆ พร้อมกับเอามือกุมไหล่ตัวเองไว้
“ขอโทษครับ เจ็บเหรอ”
“ไม่ครับ”
แม้เขาจะเจ็บจนน้ำตาจะไหล แต่อินซอบกลับแกล้งทำหน้านิ่งและเงยหน้าขึ้น เขาสบตากับอีอูยอน อีอูยอนยิ้มพรายพร้อมกับตบบ่าเขา
“งั้นก็รออยู่ตรงนี้นะครับ ห้ามถอดเสื้อนะ ถ้าคุณถอดเสื้อคลุม ผมจะออกมาใส่ให้คุณใหม่”
อีอูยอนพูดอย่างนั้นและเดินกลับเข้าไปในกองถ่ายอีกครั้ง อินซอบที่ถูกเสื้อคลุมของอีกฝ่ายห่อเอาไว้ยืนนิ่ง ไม่สามารถทำอะไรได้ สุดท้ายเขาก็ต้องยืนรอให้การถ่ายทำจบลง
เป็นไปตามที่อีอูยอนพูด
วันนี้เป็นวันที่ยาวนานมากจริงๆ
