น แลสิ่งนั้นคือความยินดี ที่รักเอ๋ย”]
เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้น
เด็กนักเรียนหญิงที่กำลังตั้งใจฟังการอ่านกลอนของเขาส่งสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและเคารพไปให้เขาอย่างพร้อมเพียงกัน
เขาส่งหนังสือคืนคุณครูอีกครั้ง เด็กนักเรียนหญิงที่นั่งใกล้ๆ เอี้ยวตัวมาส่งสายตาให้เด็กหนุ่มอย่างเปิดเผย เด็กหนุ่มเท้าคางและฟังคำอธิบายของครูเหมือนกับว่าเขาจดจ่ออยู่กับบทเรียน
เขาจะต้องจดทุกอย่างลงสมุดโน้ต แต่ปีเตอร์ไม่สามารถทำแบบนั้นได้ สิ่งที่เขาทำมีเพียงแค่อ่านหน้ากระดาษเดิมของหนังสือซ้ำๆ เท่านั้น แต่ไม่มีคำศัพท์คำไหนเข้าหัวของเขาเลยแม้แต่คำเดียว
ตอนที่ตั้งสติได้ปีเตอร์ก็ได้รู้ว่าตนเองเอาแต่เขียนคำเดิมๆ ซ้ำๆ ลงในสมุดโน้ต
ที่รักของข้า ที่รักของข้า…ที่รักของข้า
นั่นคือวรรคสุดท้ายของกลอนที่เด็กหนุ่มคนนั้นอ่าน
ปีเตอร์ฉีกกระดาษสมุดโน้ตนั้นลงถังขยะทันทีที่เลิกเรียน เขามีความลับกับเจนนี่เป็นครั้งแรก และนั่นก็คือเรื่องในตอนบ่ายวันอาทิตย์