็ไม่อยากบอกเรื่องนั้นและสร้างบาดแผลให้เธอ
“ฉันเล่าไปหรือยังนะ ว่าคราวก่อนโน้นฉันได้สบตากับเจ้าชายที่โรงอาหารของโรงเรียนด้วย ฉันกำลังถือจานเดินผ่านไป แล้วเจ้าชายก็มองฉันพร้อมกับทำตายิ้มให้ด้วย เห็นได้ชัดเลยว่าเขาจะต้องสนใจฉันแน่ๆ เขาจะต้องพูดกับฉันอีกครั้งสักวันอย่างแน่นอน”
“นั่นสิ หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะ”
“แล้วนายไม่มีคนที่ชอบบ้างเหรอ”
“ไม่มีหรอก”
“ทำไมล่ะ ในห้องนายก็มีคนสวยๆ อยู่ไม่น้อยเลยนะ”
ปีเตอร์ยิ้มโดยไม่พูดอะไร
เด็กสวยๆ มีอยู่มาก พ่อของปีเตอร์พูดเสมอว่า ‘ผู้หญิงทุกคนบนโลกเป็นสิ่งที่สวยงามและล้ำค่า’ ปีเตอร์เองก็คิดอย่างนั้น
“เธอก็สวยนะ”
“ตายแล้ว ฉันควรจะทำยังไงดีล่ะ แต่ว่านะ ฉันมีผู้ชายที่ชอบอยู่แล้วน่ะสิ ถ้าฉันไปได้ไม่สวยกับเจ้าชาย ฉันจะลองคิดดูก็แล้วกันนะ”
“อะไรกัน ฉันเป็นตัวสำรองเหรอ”
“เปล่า นายเป็นเพื่อนของฉันไง”
เจนนี่ที่กำลังดื่มเบียร์อยู่หัวเราะร่า เธอพูดเสริมอีกว่า ‘ต่อให้ฉันต้องมอบหัวใจให้เธอ ฉันก็ไม่เสียดายแล้ว’ เพราะเธอคิดว่าแค่คำพูดนั้นมันยังไม่พอ
“เธอเองก็เป็นเพื่อนคนสำคัญของฉัน เพราะฉะนั้นฉันจะไม่แย่งเธอไปจากเจ้าชาย”
“เฮ้อ ปีเตอร์ ขอโทษนะ ไว้เจอกันใหม่ในโล
