กหน้าเถอะ ตอนนั้นฉันจะให้นายเป็นที่หนึ่งเลย”
ปีเตอร์เอามือยันหินและเอนตัวไปด้านหลัง ลมเย็นๆ ของริมทะเลสาบพัดเส้นผมของเขา
“รู้สึก…ดีจัง”
ปีเตอร์บ่นพึมพำ เจนนี่ตอบว่า ‘ฉันด้วย’ และนอนลงข้างๆ เขา
“การดื่มเหล้ารสชาติเป็นแบบนี้เองสินะ”
“เฮ้ๆ พูดอะไรน่ะ เบียร์ยังหมดไปไม่ถึงครึ่งกระป๋องเลย”
“ฮ่าๆๆๆ งั้นเหรอ”
ปีเตอร์ดื่มเบียร์ไปอีกอึกหนึ่ง เขานิ่วหน้าเพราะรู้สึกถึงความซ่าที่ไม่เย็น แต่เขารู้สึกดีขึ้นเพราะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกมึนๆ ของแอลกอฮอล์ที่กระจายอยู่ในเส้นเลือด
“ปีเตอร์ ดาวตก”
เจนนี่ที่นอนอยู่กระดุกเสื้อของปีเตอร์
“อธิษฐานหรือยัง”
“แน่นอนสิ งานพรอมกับเจ้าชายไง”
แม้จะรู้แล้วว่าเขาชื่อฟิลลิป แต่คำอธิษฐานของเจนนี่ก็ยังเหมือนเดิม คือการเป็นคู่ในงานพรอมของอีกฝ่ายซึ่งเป็นเจ้าชายของโรงเรียน
“แล้วฉันก็จะเต้นกับนายด้วย”
“ตอนนั้นฉันไม่ใช่นักเรียนที่กำลังจะเรียนจบน่ะสิ”
“แต่ถึงยังไงนายก็เต้นได้หน่า ไม่เป็นไรนะ ฉันจะนำเอง”
คำพูดของเธอที่เหมือนจะมีความเมตตาน่าตลก และปีเตอร์ก็ระเบิดหัวเราะ เขาไม่หยุดหัวเราะเลย แล้วเสียงหัวเราะก็กลายเป็นเสียงสะอึกในทันที
“เมาเหรอ”
“ฮ่าๆๆๆ…ฮึก อื้อ…หึๆๆๆ”
“โอ้ ปีเตอร์ที่น่าสงสา
