ดูกมันทิ่มเพราะคุณผอมมาก”
“…ผม…”
อินซอบไม่สามารถตอบได้อย่างปกติ เนื่องจากความตกใจที่เกิดขึ้นต่อเนื่อง
ความจริงสิ่งที่อีอูยอนทำหลังจากที่คิดจะเก็บชเวอินซอบกลับมาจากถนนคือการยกมือเรียกแท็กซี่เท่านั้น ส่วนที่เหลือเป็นหน้าที่ของคนขับแท็กซี่ที่ได้รับทิปจำนวนมาก
“ขอโทษครับ”
อินซอบที่แทบจะตั้งสติไม่ได้ก้มหน้า เขาบอกว่าจะไม่สร้างความลำบากให้คนอื่น และนึกว่าตนดิ้นรนกลับออกมาจากบริษัทได้เป็นอย่างดี แต่ในความเป็นจริงเขากลับถูกอีอูยอนแบกขึ้นหลังมาที่นี่
นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะจบได้ด้วยการขอโทษ ดูเหมือนว่าเขาจะได้ฟังคำว่า ‘คุณถูกไล่ออก’ จากปากของอีอูยอนตอนนี้แหละ
เจนนี่ขอโทษนะ สิ่งที่ฉันจะสามารถทำให้เธอได้มีแค่…
“ทำอะไรอยู่ครับ”
“ครับ?”
“ไปอาบน้ำสิ ลืมเหรอครับว่าผมต้องเริ่มถ่ายละครตั้งแต่วันนี้”
อีอูยอนใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมที่เปียกพลางเอ่ยถาม อินซอบที่นอนตะแคงอยู่บนโซฟาเด้งตัวขึ้นมาทันทีเพราะคำพูดนั้น แม้ภายในหัวของเขาจะยังว่างเปล่า แต่เขาก็รีบเข้าไปในห้องน้ำให้เร็วที่สุด
อีอูยอนพูดอย่างอ่อนโยนว่า ‘รีบเตรียมตัวนะครับ’ อยู่นอกห้องน้ำ อินซอบต้อนรับเช้าที่ไม่สมจริงนี้ด้วยน้ำที่ไหลลงมาจากฝักบัว
