ขาเป็นศิษย์
“ว่าไงนะ?!”
ผู้คนรอบข้างถึงกับอุทานด้วยความตกใจ
ไม่คาดคิดเลยว่าหยวนฮ่าวหรันจะเสนอรับซูเฉินเป็นศิษย์ด้วยตัวเอง!
นี่มันโชควาสนาอันใดกัน?!
แม้แต่หลินชิงชิงยังอดอิจฉาไม่ได้เมื่อมองมาที่ซูเฉิน
“ขอบคุณในความเมตตาท่านผู้นำนิกาย! ทว่า ข้ามีอาจารย์อยู่แล้ว จึงไม่เหมาะจะรับท่านเป็นอาจารย์อีกคน”
ซูเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ เขามีอาจารย์เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!
ไม่คาดคิดเลยว่า…ซูเฉินจะปฏิเสธ!
ผู้คนต่างพากันจ้องมองเขาราวกับคนโง่งม
หยวนฮ่าวหรันคือเสาหลักของอาณาจักรต้าหลี่ เป็นผู้นำนิกายเทพศาสตรา ผู้คนมากมายอยากเป็นศิษย์ของเขายิ่งนัก แต่กลับทำไม่ได้!
ซูเฉินผู้นี้…สมองยังดีอยู่หรือไม่?!
เขากล่าวว่าตนมีอาจารย์ อาจารย์ของเขาจะเก่งกว่าผู้ที่อยู่ในขอบเขตราชายุทธ์หรือ?!
“น่าเสียดายยิ่งนัก! แต่ไม่เป็นไร แม้เจ้าจะมีอาจารย์แล้ว แต่เจ้าก็ยังสามารถฝึกฝนในนิกายเทพศาสตราได้ ข้าจะให้สถานะศิษย์ทั่วไปแก่เจ้า เจ้าหนุ่ม…จงขยันฝึกฝนเพื่อเติบโตให้เร็วเถิด!”
หยวนฮ่าวหรันกล่าวด้วยน้ำเสียงเสียดาย
“ขอบคุณท่านผู้นำนิกาย!”
ซูเฉินโค้งคำนับอย่างนอบน้อม
หยวนฮ่าวหรันเป็นผู้มีใจเมตตาอย่างแท้จริง เขายังไม่ท
