ันเอ่ยขอสิ่งใด แต่กลับได้รับอนุญาตให้เข้าสู่นิกายแล้ว
ตราบใดที่น้องสาวของเขาอยู่เคียงข้างหยวนฮ่าวหรัน เขาก็วางใจได้แน่นอน!
“หลิงเอ๋อร์ ไปกับข้า!”
หยวนฮ่าวหรันนำซูหลิงเอ๋อร์จากไปทันที
ในเมื่อซูหลิงเอ๋อร์มีร่างเต๋าโดยกำเนิด ก็ย่อมฝึกคัมภีร์กระบี่ห่าวหรันได้แน่นอน และเป็นความหวังของนิกาย
หยวนฮ่าวหรันไม่ต้องการเสียเวลาแม้แต่น้อย
เขาได้วางแผนการฝึกฝนที่สมบูรณ์แบบที่สุดไว้ให้นางเรียบร้อยแล้ว!
“ถึงกับปฏิเสธผู้นำนิกาย…ดูท่าอาจารย์ลึกลับของเขา คงเป็นนักบุญโอสถจริงๆ!”
หลินชิงชิงมองซูเฉินด้วยแววตาตื่นตะลึง ยิ่งแน่ใจในความคิดของตน
เพราะแม้หยวนฮ่าวหรันจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังไม่อาจเทียบกับนักบุญโอสถได้!
“ซูเฉิน บัดนี้เจ้าเป็นศิษย์ของนิกายแล้ว ต้องการให้ข้าพาเดินชมรอบๆ หรือไม่?”
หลินชิงชิงเอ่ยถาม
“ไม่เป็นไร องค์หญิงเชิญก่อน ข้าจะไปดูที่หอคัมภีร์สักหน่อย ไม่ขอรบกวนท่านอีก”
ซูเฉินยิ้มบางเบา
หากเขาเดินกับหลินชิงชิง แน่นอนว่าจะเป็นเป้าสายตาไปทุกหนทุกแห่ง และเขาไม่อยากเป็นจุดสนใจเช่นนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสิ่งที่เขาจะไปทำในหอคัมภีร์ มิอาจเป็นเรื่องเปิดเผยได้
“ก็ได้…ข้าอยู่ที่เรือนทิงเฟิง หากเจ้ามีเรื่องใดก็มาหา