่ใจก็น่ากลัว…เหงาจัง”
เขาดึงหมอนมากอดและทำตัวเหมือนเด็กอย่างเต็มที่ เขาทำตัวอ่อนแอให้เต็มที่ตอนที่อยู่คนเดียว เพราะน่าจะไม่มีใครเห็น
“เกลียดฟิลลิป…เกลียดอีอูยอน เกลียด เกลียด เกลียด เกลียดมากๆ … จะต้องเกลียด เพราะเราเกลียดเขา เกลียด ไอ้คนชั่ว ไอ้คนชั่ว ไอ้คนชั่ว”
เขาเอาแก้มข้างหนึ่งแนบกับหมอนและพึมพำซ้ำๆ คำพูดทั้งหลายสั่งสมอยู่ในใจของเขาเหมือนกับท่องคาถา ในตอนที่เขาพูดคำว่าไอ้คนชั่วกับคำว่าเกลียดซ้ำประมาณร้อยรอบ โทรศัพท์มือถือของอินซอบก็ดังขึ้น
ชเวอินซอบเด้งตัวและหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เป็นกรรมการผู้จัดการคิมนั่นเอง
“กรรมการผู้จัดการ ชเวอินซอบเองครับ”
เขากลับมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวที่มีความเป็นผู้ใหญ่ นั่งคุกเข่าและเริ่มคุยโทรศัพท์
[อินซอบ นายอยู่ไหนน่ะ ไม่ได้อยู่กับอีอูยอนเหรอ]
อินซอบเถียงกับตัวเองในใจอยู่พักหนึ่ง เขาจะเล่าเรื่องที่มือของเขาบาดเจ็บเพราะแฟนคลับแปลกๆ หรือจะกุเรื่องขึ้นมาดี
“อยู่บ้านครับ พอดีมีธุระด่วน ผมก็เลยกลับมาก่อนน่ะครับ”
เขาอธิบายสถานการณ์ของตัวเองด้วยคำพูดที่ไม่ได้โกหกแต่ก็ไม่ใช่ความจริง
[ว่าแล้วเชียว เห็นจู่ๆ หัวหน้าทีมชาก็โดนเรียกออกไปน่ะสิ]
“หัวหน้าทีมชาเหรอ
