รับ”
เขาพลาดช่วงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนเลนถนน เพราะมัวแต่คิดสนใจอีอูยอนที่นั่งอยู่ข้างๆ
“ผมคงจะต้องข้ามไฟแดงไปแล้วเลี้ยวรถกลับนะครับ เพราะด้านหน้ากลับรถไม่ได้ คุณไม่ต้องกังวลมากนะครับ ยังพอมีเวลาเหลืออยู่”
มีพวกดาราที่ต่อว่าผู้จัดการส่วนตัวแม้แต่เรื่องขับรถผิดทางแค่ครั้งเดียวอยู่ไม่น้อย แต่ด้วยนิสัยของอีอูยอนแล้ว เขามักจะอยู่ในกลุ่มคนดีได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่ปัญหาไม่ใช่นิสัยหรือน้ำเสียงของอีอูยอน
“มีอะไรติดอยู่ที่หน้าผมหรือเปล่าครับ”
ในที่สุดอินซอบที่ถูกอีอูยอนจ้องไปทั้งตัวอยู่ประมาณสิบนาทีก็ทนไม่ไหวและเอ่ยถาม
“เปล่าครับ”
“…”
อินซอบอยากจะถามว่า ‘แล้วทำไมถึงจ้องผมขนาดนั้นล่ะครับ’ แต่ก็ปิดปากเงียบ ดูเหมือนการที่ตัวเขาซึ่งเป็นผู้ชายพูดอะไรแบบนั้นจะเป็นการแสดงความเป็นตัวเองเยอะเกินไป
“แล้ววันนี้ตอนผมให้สัมภาษณ์คุณจะไปอยู่ที่ไหนเหรอครับ”
“ผมว่าจะอยู่ในรถครับ”
“อย่าเลยครับ มานั่งข้างๆ กันดีกว่า”
“…”
ทำไมวันนี้คุณถึงทำแบบนี้กับผมล่ะครับ
ชเวอินซอบกลืนคำที่อยากพูดไปและค่อยๆ หมุนพวงมาลัย
“พอดีสัมภาษณ์วันนี้น่าจะยาวน่ะครับ ถ้าอยู่แต่ในรถจะลำบาก”
“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะไปรออยู่แถวๆ นั้นแล้วก
