“เจอแล้ว!”
ชเวอินซอบหาตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติจนเจอและรีบหยิบเหรียญออกมาจากกระเป๋า เหรียญไม่ยอมเข้าไปในเครื่องและเขาต้องดันมันเข้าไปซ้ำๆอย่างงุ่นง่าน เมื่อไฟของตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติติดขึ้นมาอย่างยากลำบาก เขาก็ร้องไซโยในใจ ต้องรีบแล้ว เร็วเข้า เร็วเข้า
ชเวอินซอบใช้นิ้วไล่หาโค้กพร้อมพึมพำว่าเร็วๆ แต่ในระหว่างที่เขากำลังคิดว่าจะกดโค้กหรือเป๊ปซี่ดี ใครบางคนก็ยื่นมือออกมาและหยุดความกังวลของเขาไว้อย่างโหดร้าย
“ขอบคุณครับ กำลังคอแห้งอยู่พอดี”
“…เอ่อ”
อีอูยอนก้มตัวลงไปหยิบเครื่องดื่มเกลือแร่ที่ตกลงมาด้านล่างพร้อมเผยยิ้ม
“นี่เป็นสินค้าที่ผมโฆษณาครับ การดื่มต่อหน้านักข่าวเป็นผลดีสำหรับโฆษณานะครับ มีการคุยเรื่องต่อสัญญากันพอดีด้วย”
“อ๋อ ครับ”
ชเวอินซอบหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าอีกรอบและดันมันเข้าไปในตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติอย่างระมัดระวัง อีอูยอนมองอีกฝ่ายเลือกโค้กและเอาใส่ไว้ในกระเป๋าก่อนจะเผยสีหน้าฉงนสงสัย
“จะดื่มโคล่าเหรอครับ”
“เอ่อ…”
“ตอนคอแห้งดื่มน้ำแร่น่าจะดีกว่านะครับ ถึงเครื่องดื่มเกลือแร่จะพอใช้ได้ แต่น้ำแร่ดีกว่าครับ หายเหนื่อยแล้วค่อยไปนะครับ”
“ครับ…เชิญไปรอที่รถก่อนได้เลย
