่มีตรงไหนเลยในบทที่บอกว่าคิมยองฮายิ้ม
“จะต้องเปลี่ยนความคิดอย่างนั้นหรือ”
อีอูยอนที่กำลังยิ้มอยู่เก็บรอยยิ้มกลับไปพร้อมถามกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา นี่ไม่ใช่ใบหน้าของบัณฑิตที่ถือตัวและซื่อตรงที่เคยเห็นเมื่อสักครู่นี้อีกแล้ว
“จะต้องเปลี่ยนความคิดอย่างนั้นหรือ ผมน่ะหรือครับ”
แววตาที่หรี่ลงเพียงครึ่งหนึ่งเผยให้เห็นถึงการเหยียดหยามอันน่าหวาดหวั่นที่มีต่ออีกฝ่าย ส่วนสำคัญของตอนนี้คือฉากที่สองคนเจอกันหน้าซายอกวอน[1] บนถนนยุกโจ[2]และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน คิมยองฮาที่รับบทโดยอีอูยอนโต้แย้งความเห็นของอีวอนชิกอย่างเงียบๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะไม่มีบทที่บอกให้เขาโมโหหรือเมินอีวอนชิกเขียนไว้ตรงไหนเลย
“เพราะมันเป็นเรื่องที่คุณไม่รู้น่ะสิ ผมไม่นึกเลยนะครับว่าจะมีวันที่ผมได้พูดแบบนี้กับคุณ”
ในท่อนนี้มีคำบรรยายเขียนเอาไว้ว่าให้เขาเก็บความขมขื่นเอาไว้และพูดคนเดียวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันตัวเอง แต่อีอูยอนกลับเอ่ยพลางหัวเราะเยาะคังยองโมด้วยดวงตาที่หรี่ลง ใบหน้าของคังยองโมแดงขึ้น จากนั้นเขาก็ปาบทที่ถืออยู่ลงบนโต๊ะ
“นี่นายพูดกับฉันเหรอ”
“ครับ?”
อีอูยอนถามกลับอย่างตกใจเหมือนคนถูกปลุกขึ้นมาจากฝัน เมื่อเ
