ไม่รู้ซ่อนอยู่หรือเปล่า
“ผมถามว่าคุณกินข้าวหรือยังครับ”
ตอนที่อีอูยอนถามย้ำอีกครั้ง อินซอบถึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายถามตนว่ากินข้าวแล้วหรือยังจริงๆ
“ครับ กินอะไรง่ายๆ…”
ก่อนมาที่นี่เขากินอะไรง่ายๆ รองท้องแล้วค่อยออกจากบ้านมาจริงๆ สำหรับชเวอินซอบที่รายล้อมไปด้วยครอบครัวขนาดใหญ่และมีช่วงเวลารับประทานอาหารที่เสียงดังโหวกเหวกตอนอยู่ที่อเมริกานั้น การกินข้าวคนเดียวเป็นหนึ่งในเรื่องที่เขาไม่อาจคุ้นเคยได้ง่ายๆ เขายังไม่คุ้นกับอาหารเกาหลี การกินข้าวคนเดียวจึงเป็นเรื่องที่มากเกินไปสำหรับเขา อาหารส่วนใหญ่ของเขาเป็นเมนูเล็กๆ น้อยๆ ที่ประกอบไปด้วยขนมปัง สลัด และเครื่องดื่ม
“แล้วกินอะไรมาเหรอครับ”
“ขนมปังปิ้งกับนม…”
แม้แต่ตอนที่ขับรถอยู่นี้ ชเวอินซอบเหมือนจะใส่ใจด้านหลังเป็นอย่างมาก
ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้นะ ทำไมคนแบบนั้นถึงได้ทำแบบนี้
ในความคิดของเขา อีอูยอนเป็นมนุษย์ประเภทที่จะไม่ถามคำถามจำพวก กินข้าวหรือยัง หรือว่า กินอะไรมา โดยเด็ดขาด ปากของชเวอินซอบแห้งผากด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ เพราะเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีจุดประสงค์อะไรในการทำแบบนี้
“ห้ามกินของแบบนั้นเด็ดขาดเลยนะครับ ร่างกายคุณน่าจะยังไม่หายป่วยเลย”
“ไม่เป
