ื่องยากแม้แต่กับคนปกติ
นี่เป็นการกระทำที่ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย อีอูยอนปวดหัว การกระทำของชเวอินซอบอยู่นอกเหนือขอบเขตของสิ่งที่เขาคิดว่าคนปกติเขาทำกัน อีอูยอนรู้สึกไม่สบายใจอย่างไม่มีเหตุผลกับความจริงที่ว่าผู้ชายผอมแห้งที่ไม่มีอะไรโดดเด่นและไม่มีอะไรพิเศษอยู่นอกเหนือจากการคาดเดาของตน
เขาอยากทำให้มันชัดเจน เขาอยากเข้าไปในหัวของอีกฝ่าย เพื่อที่จะได้รู้ให้แน่ชัดว่าชเวอินซอบคิดอะไรอยู่ถึงได้ทำแบบนี้
เขาหยิบขวดน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาด้วยคิดจะปลุกชเวอินซอบและถามถึงเหตุผลที่ช่วยตนไว้ แต่ชเวอินซอบที่รู้สึกว่ามีคนอยู่ก็ลืมตาขึ้นมาก่อนที่เขาจะทันได้สาดน้ำเพื่อปลุกเจ้าตัว
อีกฝ่ายสำรวจรอบๆ อย่างระมัดระวังด้วยดวงตาที่ขุ่นมัวเพราะไข้ยังไม่ลด เมื่อเห็นอีอูยอนก็หยุดหายใจไปครู่หนึ่ง ฝ่ายนั้นมองตนที่ยืนอยู่ในห้องพักฟื้นและกะพริบตาอยู่สองสามครั้งด้วยความตกใจ อีอูยอนเกิดอารมณ์เสียขึ้นมา
“…ไม่เป็น…”
เป็นเรื่องยากที่จะรู้ว่าชเวอินซอบพูดอะไรถ้าไม่เงี่ยหูฟัง เพราะแม้แต่เสียงก็ไม่ออกมาตามปกติ
“ไม่เป็นอะไรแล้วเหรอคะ…ครับ”
ในรอบที่สองเสียงของเขาชัดขึ้นมาเล็กน้อย อีอูยอนไม่เข้าใจสถานก
