“อ๊ะ อีอูยอนไม่ได้เอาไอ้นี่ไปนี่”
หัวหน้าทีมชาที่จัดของอยู่หยิบแชมพูออกมาจากกระเป๋า ชเวอินซอบรู้อยู่แล้วว่าอีอูยอนใช้แค่แชมพูของยี่ห้อนี้เท่านั้น
“เอาไปให้เขาหน่อยได้ไหม ฉันต้องออกไปจ่ายตลาดสักหน่อย”
“ได้ครับ”
ชเวอินซอบรับแชมพูมาก่อนจะลุกขึ้น
“เฮ้ย ฉันไปด้วย ไปซื้อเบียร์กับโซจูกัน ส่วนเหล้านอกฉันเอามาแล้ว”
ชเวอินซอบมองด้านหลังของกรรมการผู้จัดการคิมที่ตามหัวหน้าทีมชาออกไป พอนึกถึงความสัมพันธ์ของตนกับอีอูยอน ชเวอินซอบก็รู้สึกเป็นทุกข์ขึ้นมา
เขาสามารถหาห้องน้ำที่มีเสียงน้ำดังออกมาได้ทันทีที่ขึ้นมาชั้นบน ประตูถูกเปิดออกมาในจังหวะที่เขากำลังจะยกมือขึ้นเคาะ
“…!”
“เอ่อ”
แม้แต่อีอูยอนที่เปิดประตูออกมาเองก็ยังรู้สึกตกใจ ชเวอินซอบยื่นขวดแชมพูที่ถืออยู่ออกไปอย่างรวดเร็ว
“นี่…”
“ขอบคุณครับ ผมว่าจะลงไปเอาอยู่พอดี”
อีอูยอนที่มีแค่ผ้าขนหนูพันเอวยิ้มพลางรับขวดแชมพูไป ชเวอินซอบพยายามวางสายตาไว้ที่อื่นและพูดอย่างใจเย็น
“งั้นอาบน้ำให้สบายนะครับ”
เสียงหัวเราะของอีอูยอนเล็ดลอดออกมาจากช่องของประตูที่กำลังปิดลง ชเวอินซอบเอียงคอด้วยความสงสัยว่าตนพูดอะไรผิดอีกแล้วหรือเปล่าก่อนจะลงบันได
