้บาบีคิวตรงสวนหน้าบ้านพักตากอากาศ
“หัวหน้าทีมชา นายบอกเองนี่ว่าจะย่างเนื้อให้ฉันไปตลอดชีวิต เพราะนายแพ้พนันให้ฉันตอนมาตกปลาคราวก่อนโน้น”
“นั่นก็เพราะกรรมการผู้จัดการโกงต่างหากล่ะครับ”
“การมาพูดย้ำๆ ว่าคนอื่นโกงเนี่ย มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ”
“ผมบอกว่ามีคนเปลี่ยนตำแหน่งเบ็ดของผมตอนที่ผมไปเข้าห้องน้ำไงครับ ถ้าไม่ใช่กรรมการผู้จัดการแล้วใครจะมายุ่งล่ะ”
หัวหน้าทีมชาบ่นงึมงำด้วยใบหน้าที่บอกว่าเขารู้สึกไม่ยุติธรรมก่อนจะคว้าไหล่ของชเวอินซอบเอาไว้และเริ่มเตือนอย่างจริงจัง
“ถ้าวันนี้ไปตกปลา หัวใจสำคัญของความสำเร็จในการตกปลาก็คือคนคนนั้นจะแตะหรือไม่แตะเบ็ดของนาย เข้าใจไหม”
“ครับ? ฮ่าๆ…ครับ เข้าใจแล้วครับ”
“อะไรของนาย! ฉันเสียใจนะ เอ้อ ซอบ ซอบ ชื่อนี้เข้าปากเหมือนกันนะเนี่ย ต่อไปฉันเรียกนายว่าซอบดีไหม”
ชเวอินซอบมึนงงและไม่สามารถตอบอะไรออกไปได้ ถ้าถึงขนาดตั้งชื่อเล่นให้แบบนี้ เขาก็ลำบากน่ะสิ เขาคิดว่าจะอยู่อย่างไม่มีตัวตนและค่อยๆ หายไป แต่นี่มันเริ่มออกนอกแผนการของเขาเรื่อยๆ แม้แต่การที่อีอูยอนมาช่วยเขาตอนที่เจอเรื่องน่าอนาถแบบนั้นเมื่อตอนกลางวันก็ด้วย เขาจะต้องอยู่ให้เหมือนกับไม่อยู่ และจะต้อง
