สามารถเข้าใจความคิดภายในใจของอีกฝ่ายได้ทันทีผ่านการขยับเล็กๆ นั้น
‘อย่าทำอะไรไร้สาระ’
แม้เขาจะส่งสายตาดุๆ มาให้ แต่เสียงที่พูดออกมานั้นกลับไม่น่ากลัวเลย เขารู้สึกว่าเจตนาร้ายของอีกฝ่ายไหลเข้ามาในตัวของเขาได้ด้วยการขยับมือง่ายๆ เพียงอย่างเดียว ท้องไส้ของเขาปั่นป่วน ชเวอินซอบเอามือปิดปากไว้
“รู้สึกไม่ดีเหรอครับ”
น้ำเสียงของอีอูยอนที่ถามแบบนั้นอ่อนโยนและสายตาของเขาก็อ่อนโยนด้วยเหมือนกัน
แต่ชเวอินซอบไม่สามารถยืนพิงอีกฝ่ายได้อีกต่อไปแล้ว เขาหายใจไม่ออก เขาไม่สามารถหายใจได้เหมือนกับใครบางคนดูดเอาอากาศที่อยู่รอบตัวเขาไปจนหมด ถึงเขาจะรู้ว่าตอนนี้เขาไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ด้วยสภาพหัวใจแบบนี้ทำให้เขาเป็นโรคลมชัก ความรู้สึกเหมือนกับจะจมน้ำ เขาดันอีอูยอนออกไป มันดูเป็นการกระเสือกกระสนเพื่อเอาชีวิตรอด เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะแกว่งมืออย่างไร แต่สิ่งที่เขาสามารถทำได้ก็คือการผลักอีอูยอนออกไปให้ไกลที่สุด
แม้ความจริงเขาจะผลักอีอูยอนให้ห่างออกไปได้แค่ไม่กี่ก้าวก็ตาม แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับชเวอินซอบ
หลอดลมที่เหมือนถูกรัดเอาไว้เปิดโล่ง เขาไอและน้ำลายก็ไหลออกมา ชเวอินซอบไอโขลกๆ อยู่สักพักจากน
