ริมฝีปากของชเวอินซอบซีดด้วยความหนาว ถ้าทิ้งเอาไว้แบบนี้ เขาอาจจะต้องเก็บศพจริงๆ ก็ได้ และนั่นก็จะเป็นข่าวที่เลวร้ายที่สุดที่เขาไม่สามารถควบคุมได้
และสิ่งที่เขาสงสัยมากกว่าอะไรทั้งหมดคือทำไมผู้จัดการส่วนตัวที่โง่งมคนนี้ถึงต้องโกหกว่าเป็นแฟนคลับของเขาและทำจนถึงขนาดนี้ด้วย
อีอูยอนหยิบกล่องออกมาจากกระเป๋าในระหว่างที่ชเวอินซอบหันหลังและโยนไปในที่ที่เหมาะสม เขาแตะไหล่ของชเวอินซอบและชี้ให้ไปใกล้ๆ
“ผมจะไปตรงนั้นนะครับ ส่วนคุณอินซอบก็ไปทางโน้น”
“ครับ เข้าใจแล้วครับ”
ในขณะที่ตอบเชวอินซอบก็มองอีอูยอนด้วยสายตาเป็นห่วงไปด้วย เขาอยากจะพูดว่าห่วงตัวเองเถอะ ไอ้โง่เอ๊ย แต่อีอูยอนกลับด่าทางสายตาแทน
“โอ๊ะ!”
ชเวอินซอบตาเป็นประกายและวิ่งเข้าไปทันทีเพราะเขาเจอกล่องแล้ว เขาหยิบกล่องที่เปียกน้ำขึ้นมาและตะโกน
“เจอแล้วครับ!”
“อย่างนั้นเหรอครับ”
อีอูยอนสะบัดน้ำออกจากมือพลางตอบ
“ออกมาเร็วครับ เดี๋ยวจะเป็นหวัดนะ”
“ครับ ขอโทษนะครับ”
ทันทีที่ขึ้นจากน้ำชเวอินซอบก็เช็ดน้ำบนกล่องที่กำลังถืออยู่และตรวจสอบด้านใน
“ปล่อยภัยดีครับ”
“…จริงด้วยครับ”
เขายื่นกล่องให้อีอูยอน อีอูยอนเอากล่องใส่ไว้ในก
