นให้อยู่แล้ว พวกตัวประกอบอย่ากรี๊ดดังมากนะครับ เพราะเสียงจะออกไมค์”
หลายๆ คนระเบิดหัวเราะให้กับคำพูดเล่นของผู้กำกับและขึ้นไปนั่งบนเครื่องเล่น อีอูยอนจับมือของจางยอนซูเพื่อให้เธอขึ้นไปก่อน และเขาก็ตามไปนั่งข้างๆ
“ว่างที่หนึ่งเหรอครับ”
ผู้ช่วยผู้กำกับฉากที่กำลังตรวจสอบที่นั่งอยู่นั้นชี้ไปที่ที่นั่งด้านหลังอีอูยอนพลางเอ่ยขึ้น
“อะไรกันเนี่ย ใครก็ได้ขึ้นไปนั่งที”
“ใครสักคนในฝ่ายแสงขึ้นไปนั่งตรงนั้นที”
ผู้ช่วยผู้กำกับฉากตะโกนขึ้นมา แต่ไม่มีใครก้าวออกมาในทันที ดูเหมือนพวกเขาจะลำบากที่จะต้องโผล่เข้ามาในจอ เพราะเป็นที่นั่งด้านหลังของอีอูยอน
“ผู้จัดการส่วนตัวของคุณอูยอนตรงนั้นน่ะ”
“ครับ?”
“ขึ้นไปหน่อยครับ ถ้ากลัวก็ก้มหน้าเอาไว้ก็ได้”
“ผมเหรอครับ ผะ ผมน่ะเหรอครับ”
ชเวอินซอบถามกลับไปอย่างตะกุกตะกัก เพราะเขางงไม่น้อย
“มันไม่น่ากลัวเท่าไรหรอกครับ ไม่เป็นไรหรอก”
“ไม่ครับ คือผม คือผมเล่นของแบบนี้…”
“เป็นผู้ชายจะกลัวอะไรขนาดนั้นล่ะ ขึ้นไปเร็วๆ ครับ”
ทันทีที่ผู้กำกับชี้มือสั่งให้เขารีบๆ ขึ้นไป ชเวอินซอบก็มองอีอูยอนด้วยใบหน้าที่กลายเป็นสีแดง อีอูยอนอ่านสิ่งที่ผู้จัดการส่วนตัวต้องการจากตัวเองได้ภายในการ
