ไม่ใช่ระดับนั้น เขาพูดช้า อ่านช้า เขียนช้า รวมไปถึงรู้จักสิ่งต่างๆ ได้ช้าด้วย หลังจากที่อินซอบอ่านหนังสือออก แม่ของเขาก็แปะโพสอิทที่เขียนชื่อ วิธีการใช้ และคำอธิบายของข้าวของต่างๆ ที่เขาเห็นแปะเอาไว้ เขาก็เลยชอบเขียนสิ่งต่างๆ ลงในกระดาษโน้ตเสมอ และก่อนที่จะเข้านอนเขามักจะนอนอ่านข้อความที่เขียนไว้บนเตียงสักหนึ่งถึงสองรอบ
ถึงแม้ตอนนี้เขาจะอยู่ในระดับที่ไม่ต่างไปจากคนอื่นแล้ว แต่นิสัยในตอนนั้นก็ยังอยู่ ชเวอินซอบมักจะจดสิ่งใหม่ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามลงในสมุดหรือกระดาษโน้ต ถ้าหากเขาได้อ่านโน้ตที่จดไว้ก่อนที่จะเข้านอน เขาจะรู้สึกว่าเขาได้จัดการเรื่องราวต่างๆ ในวันนี้เสร็จหมดแล้ว และเขาก็ไม่สามารถทิ้งนิสัยเหล่านั้นไปได้ แน่นอนว่านิสัยเหล่านั้นมีส่วนช่วยอย่างมากในการวิเคราะห์อีอูยอน พอกรรมการผู้จัดการคิมเห็นว่าชเวอินซอบวางปากกาหลังจดไปได้ส่วนหนึ่งและทำสีหน้าเป็นกังวลขึ้นมา เขาก็เลยส่ายหัว
“เอาเถอะ นายจดเท่าที่อยากจะจดเถอะ จดเกี่ยวกับการแต่งตัวของฉันวันนี้ไปด้วยก็ไม่เลวนะ”
ทันทีที่กรรมการผู้จัดการคิมยืดไหล่พูดแบบนั้น หัวหน้าทีมชาก็แกล้งทำเป็นเดาะลิ้น กรรมการผู้จัดการคิมที่ไม่สามารถลืมอ
