าแล้ว เจ้าจะทะลวงจิตวิญญาณสู่ระดับห้า และกลายเป็นปรมาจารย์โอสถโดยแท้จริง!”
ผู้อาวุโสม่อลั่วกล่าวเรียบๆ แต่แฝงด้วยแรงกดดันไร้ประมาณ
“พะยะค่ะ!”
แม้จะคิดว่าสามเดือนนั้นสั้นเกินไป แต่เมื่อได้ยินว่าอาจารย์จะให้เข้าสู่แดนลับเขาอู่หลง ใจเขาก็พลันเต้นแรง
อันที่จริง สิ่งที่ขัดขวางไม่ให้เขาทะลวงขึ้นสู่ปรมาจารย์โอสถ ไม่ใช่ฝีมือในการปรุงโอสถ แต่เป็นเพราะพลังจิตวิญญาณของเขาติดค้างอยู่เพียงระดับสี่ขั้นสูงสุด ไม่อาจข้ามผ่านไปยังระดับห้าได้เสียที
แดนลับเขาอู่หลง…เต็มไปด้วยสมบัติสวรรค์สมุนไพรพิสดารมากมาย หากได้รับของวิเศษภายในแดนลับนี้ เขาเชื่อว่าเขาจะสามารถทะลวงถึงระดับห้าของพลังจิตได้อย่างแน่นอน!
“สำหรับซูเฉิน…เขาก็แค่ตัวหมากตัวหนึ่ง! อีกไม่นาน ผู้นำนิกายจะกลับมาถึง เมื่อเขารับรู้ว่าซูเฉินถือ ‘ตราศักดิ์สิทธิ์เทพยุทธ์’ อยู่ ก็ต้องนำตัวเขาเข้าสู่นิกายเทพศาสตราแน่นอน ถึงเวลานั้น…ให้ศิษย์พี่เจ้าลงมือ จับตัวซูเฉิน ส่งให้จางหงฆ่ามันเสีย ชำระแค้นให้ศิษย์น้องของเจ้า!”
ผู้อาวุโสม่อลั่วกล่าวเสียงเรียบ
“ศิษย์พี่?! เขาออกจากการปิดด่านแล้วหรือ?! หากเขาลงมือด้วยตนเอง…ซูเฉินไม่มีทางรอด!”
แววตาซวนปินเต็มไปด้วยความตกตะลึงและด
